Pain of Salvation “In the passing light of day” (2017)

September 25, 2017

Pain of Salvation “In the passing light of day” (2017)

Pain-of-Salvation_In-the-Passing-Light-of-Day

Ο νέος δίσκος των Pain of Salvation χαιρετίστηκε ως μια επιστροφή στις “χρυσές μέρες” του συγκροτήματος, δηλαδή στο καθαρό prog metal των “The perfect element, part I” και “Remedy lane”. Η αλήθεια είναι ότι για μένα αυτή η μπάντα ποτέ δε λοξοδρόμησε από την ποιότητα -ακόμα και τα ,”απλά καλά”, “Scarsick” και “Road salt two” είναι albums που έχουν πολλά να σου προσφέρουν. Παρ’ όλα αυτά είχα κι εγώ μεγάλη περίεργεια να δω πώς είναι αυτή η “επιστροφή” στο prog metal, μετά τους πειραματισμούς της περιόδου “Be”-“Road salt two”.

Σχετικά με την ηχητική κατεύθυνση του δίσκου, όντως οι Pain of Salvation απεμπολούν τις 70’s επιρροές της διλογίας “Road salt”, όπως και τους περφεξιονισμούς του “Be”. Τι μένει; Η πιο extreme προσέγγιση του “Scarsick”, που είναι μάλλον το μοναδικό στοιχείο που οι Pain of Salvation κρατάνε από αυτήν την περίοδο τους. Τα κοφτά riffs, οι διακριτικές επιρροές από Meshuggah (βλέπε “Reasons”) και ο επιθετικός χαρακτήρας που ώρες-ώρες βγαίνει μπροστά, είναι σαφέστατα κληρονομιά από αυτό το, παρεξηγημένο θα μπορούσαμε να πούμε, album. Δεύτερη, και ακόμα βασικότερη, αναφορά του “In the passing light of day” δεν είναι άλλη από το “Remedy lane”, του οποίου τη μελωδικότητα και πολυπλοκότητα δείχνει να έχει “δανειστεί” κι αυτός ο δίσκος. Τα επικά τελειώματα στις συνθέσεις, οι έντονες μελωδίες, οι μεγάλες διάρκειες, η ανάμιξη σκληρών και πιο χαλαρών στιγμών ήταν τα κυριότερα χαρακτηριστικά ανάδειξης του συγκροτήματος και, ευτυχώς, αυτά υπάρχουν και στο “In the passing light of day”. Τελικά το μόνο που δε βρίσκουμε στο album είναι κάποιο στοιχείο καινοτομίας (εκτός κι αν εξαιρέσουμε τις φωνητικές αρμονίες Daniel και Ragnar), αλλά κάτι τέτοιο δεν αφαιρεί τίποτα γιατί οι συνθέσεις είναι πολύ προσεγμένες.

Το “On a Tuesday” ξεκινά το δίσκο με τον καλύτερο τρόπο, αφού το τελείωμα του είναι ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ που θέλουμε να ακούμε από τους Pain of Salvation. Συγκινητικοί και μεγαλειώδεις. Το “Tongue of god”, που ακολουθεί, θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί ως το hit-άκι του δίσκου χωρίς να εννοούμε τίποτα κακό με αυτό. Τα “Meaningless” και “Reasons” (που επιλέχτηκαν και σαν video-clips από την μπάντα) είναι, κατά τη γνώμη μου, τα χειρότερα κομμάτια του δίσκου, με το πρώτο να είναι μία αδιάφορη, easy-listening σύνθεση και το δεύτερο ένα πραγματικά άστοχο κομμάτι για το ποιόν των Pain of Salvation. Τα “Silent gold”, “Angels of broken things” και “If this is the end” αποτελούνε τα “ήρεμα” κομμάτια του δίσκου: το πρώτο δε λέει και πολλά, το δεύτερο εντυπωσιάζει με το χορταστικό solo του, αλλά το τρίτο είναι το κάτι άλλο. Το “The taming of a beast” είναι το επόμενο hit-άκι του δίσκου που αποδεικνύει πόσο εύκολο είναι για κάποιες μπάντες να γράφουν πιασάρικα, αλλά ουσιώδη κομμάτια. Όσον αφορά το κλείσιμο του δίσκου με το ομώνυμο κομμάτι, δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό από τους Pain of Salvation: άλλη μία μεγαλειώδης σύνθεση, ένα 10-λεπτο έπος που το ακούς και δε θες να τελειώσει ποτέ, ενώ η βασική μελωδία του σου καρφώνεται εύκολα και για πάντα στο μυαλό σου.

Σε γενικές γραμμές οι Pain of Salvation μας προσφέρουν άλλον ένα δίσκο αντάξιο της ιστορίας τους. Δυστυχώς 2-3 πιο αδιάφορα κομμάτια μας εμποδίζουν να μιλάμε για ένα αριστούργημα, αλλά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι για άλλη μία φορά οι Pain of Salvation κάνουν πραγματικά μαγικά πράγματα που τους κάνουν να ξεχωρίζουν από το σύνολο των συγκροτημάτων εκεί έξω (ανεξαρτήτου είδους).

pos-tourdates-2

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s