Minerva Superduty “Gorod zero” (2016)

November 8, 2016

Minerva Superduty “Gorod zero” (2016)

a3605380303_10

Να τολμήσουμε να πούμε ότι δε μας είχαν προειδοποιήσει; Ψέματα θα ‘ναι, αφού πριν λίγο καιρό το εναρκτήριο κομμάτι του album (“First as tragedy”) είχε κάνει σαφές ότι η δεύτερη προσπάθεια των Καλαματιανών Minerva Superduty θα έθετε νέους όρους σε σχέση με το ντεμπούτο τους. Αλλά τέτοιο τραμπάκουλο, όχι, δεν το περιμέναμε. Αλλά ας τα πάρουμε απ΄την αρχή.

Ο ομώνυμος δίσκος, προ διετίας, είχε αφήσει πολύ καλές εντυπώσεις. Insrumental, riff-άτο hardcore με ωραίες εναλλαγές και ποικιλία. Το περίεργο με αυτόν το δίσκο ήταν ότι όταν τον άκουγες μπορούσες να “φανταστείς” και μία φωνή από πάνω, ήταν λες και κάποιος την είχε αφαιρέσει τελευταία στιγμή στη μίξη.

Οπότε, προσωπικά, δε με εξέπληξε καθόλου η επιλογή του συγκροτήματος να ντύσει τα νέα τραγούδια με φωνητικές μελωδίες (ο θεός να τις κάνει, δηλαδή…). Αυτό που με εξέπληξε είναι το πόσο ακραίοι ακούγονται οι Minerva Superduty σε σχέση με το ντεμπούτο τους. Μιλάμε για extreme καταστάσεις, κι ας “γλυκαίνουν” στιγμές-στιγμές το τοπίο με παραπλανητικές μελωδίες.Τα blastbeat δίνουν και παίρνουν, τα ουρλιαχτά είναι απεγνωσμένα, τα τραγούδια αποτελούνται από διάσπαρτα μουσικά θέματα που στο πρώτο άκουσμα σε εξουθενώνουν. Ο drummer δεν μπορεί να κάτσει ήσυχος (μιλάμε για απόδοση, όχι αστεία), ενώ οι τύποι απλά δεν ξέρουν τι θα πει “επανάληψη” στην ενορχήστρωση των κομματιών. Δεν ξέρεις αν το επόμενο θέμα θα είναι μία στριφνή μελωδία τύπου Converge, ένα μεταλικό ρυθμικό θέμα που θυμίζει Coroner, ένα black metal-ίζον blast-ίδι ή ένα αργόσυρτο riff. Πραγματικά το συγκρότημα διαχειρίζεται με μαεστρία όλες αυτές τις ιδέες και γεννά ένα εκρηκτικό μίγμα που μπασταρδεύει το post-hardcore, το screamo και το powerviolence. Το να σταθούμε σε μεμονωμένα κομμάτια που ίσως ξεχωρίζουν (π.χ. “Νιόβης 4”, “Negative dialectic” ή το ομώνυμο) νομίζω είναι άστοχο, γιατί ο δίσκος συνολικά είναι τόσο ομογενοποιημένος που στη ροή του δεν αντιλαμβάνεσαι ups and downs. Ναι, σαν ηχητική πρόταση είναι στριφνή, πολύ τεχνική και πολύπλοκη, αλλά κολλάς με αυτό, προσπαθείς να “αποδομήσεις” τη σύγχυση.

Όσον αφορά το συναίσθημα που βγάζει στον ακροατή το “Gorod zero”, νομίζω ότι μεγάλο ρόλο παίζει και η φωνητική επίθεση, αυτά τα απεγνωσμένα ουρλιαχτά που φωνάζουν πράγματα τόσο ωμά διατυπωμένα που τρομάζεις με τη διαύγεια με την οποία το συγκρότημα ερμηνεύει την πραγματικότητα γύρω της. Μια ματιά στους στίχους αρκεί.

Κλείνοντας, δεν μπορούμε να μη σημειώσουμε ότι το album χαρακτηρίζεται από μία παραγωγή που συνήθως συναντάμε σε πρωτοκλασάτα ονόματα του είδους. Έχει πέσει δουλειά και μεράκι εδώ, κι αυτό δεν μπορείς να μην το αναγνωρίσεις. Τσεκάρετε και μόνοι σας.

0008522040_10

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s