“Metal Greece now vol.I” compilation (2016)

September 6, 2016

“Metal Greece now vol.I” compilation (2016)

1847755ca6a4b4f3d50a4c7b9c082188_xl

Όποιος ακόμα πίστευε ότι το noizzzmaker έχει έστω κι ένα δείγμα σοβαρότητας, με αυτήν τη δισκοκριτική θα συνειδητοποιήσει το τεράστιο σφάλμα του. Ναι, βλέπουμε καλά, πρόκειται για ένα CD με τίτλο “ΜΕΤΑΛ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΡΑ” και εξώφυλλο που περιλαμβάνει έναν αχταρμά από μάτια, χέρια, φίδια και φωτιές. Μία τέτοια cult-ίλα φυσικά και δε θα μπορούσε να προέρχεται από πουθενά αλλού, παρά από το ένα και μοναδικό μουσικό περιοδικό που μας γαλούχησε όλους. Πέρα απ’ το αστείο του θέματος, όμως, βρήκα τη συλλογή αυτή ενδιαφέρουσα γιατί δύο λόγους: πρώτον, δίνει, υποθέτω, μία ενδεικτική εικόνα για το τι παίζει αυτήν τη στιγμή από ντόπιο metal πράγμα (το “εμπορικό”, δεν το λέω καν, το θεωρώ πλεονασμό). Έχει ενδιαφέρον ότι κάποια κομμάτια είναι ακυκλοφόρητα και τα περισσότερα φετινά, το παλιότερο πάει 2 χρόνια πίσω. Επίσης να σημειωθεί ότι δε μιλάμε και για τα “πρώτα” ονόματα της σκηνής. Δεύτερον, και σημαντικότερο, με μεγάλη έκπληξη συνειδητοποίησα ότι το CD-άκι είναι γαμάτο, τα τραγούδια γενικά κινούνται σε υψηλό επίπεδο και πέρασα πολύ καλά ακούγοντας το (ακόμα και τραγούδια από είδη που ψιλο-σιχαίνομαι είναι πολύ τίμια και ολοκληρωμένα). Επειδή, λοιπόν, σίγουρα υπάρχουν κάποιοι που πριν λίγο αναρωτιόντουσαν “μα δεν υπάρχει τίποτα καινούριο στο ελληνικό metal;”, το noizzzmaker σώζει ξανά την κατάσταση και παρουσιάζει με υπευθυνότητα το CD αυτό. Και όταν λέμε “υπεύθυνα” το εννοούμε: θα μιλήσουμε μόνο για τα τραγούδια που ακούσαμε, χωρίς να γνωρίζουμε (για κάποιες μπάντες)  αν είναι ενδεικτικά του ύφους τους, τι δουλειές έχουν βγάλει, ποιοι είναι, βρε αδελφέ.

Ξεκινάμε από το λαομίσητο heavy/power/prog: οι Silent Wedding έχουν τραγουδισταρά που θυμίζει Simen Hestnaes (και αυτό είναι ΜΕΓΑΛΟ κομπλιμέντο), λογικά το γνωρίζουν ήδη. Πολύ ωραίο το heavy/prog τους, όπως και των Fortress Under Siege και των Sedate Illusion (οι τελευταίοι πηγαίνουν και προς πιο θλιμμένα/ατμοσφαιρικά πράγματα και μου άρεσαν ιδιαίτερα). Απ’ την άλλη πιο αδιάφοροι οι After Dusk στο κλασικό heavy metal και τίμοι οι Crimson Fire που στο “Right off the bat” έχουν βάλει όλα τα προβλέψιμα συστατικά ενός αγνού αμερικάνικου power metal ύμνου. Κι αν γουστάρετε το metal σας ακόμα πιο επικό και τυράτο, υπάρχουν και οι Marauder στο τέλος του CD. Προσοχή: ουδεμία σχέση έχουν αυτοί με τους hardcore-άδες Merauder της δισκάρας “Master killer”. Αυτούς, μάλιστα, ψάξτε τους. Οι Desert Near the End, από την άλλη, με μπέρδεψαν λίγο, μου θύμισαν κάτι από Strapping Young Lad που είχα ακούσει παλιότερα, αλλά δεν ασχολήθηκα.

Αφού ξεμπερδέψαμε με τα πιο ευκολοάκουστα, πάμε και στον extreme τομέα: κι άλλος κλώνος-τραγουδιστής στο CD, αυτήν την φορά στους death-άδες Abyssus, οι οποίοι σέρνονται απειλητικά σαν τους Celtic Frost αλλά όταν μπαίνει ο John Tardy στη φωνή καταλαβαίνεις ότι τελικά ακούς Obituary. Ή θα μπορούσες να ακούς Obituary, τέλος πάντων. Μεγάλο κομμάτι (και το εννοώ) έχουν οι Order of the Ebon Hand, με κάτι folk μελωδίες που θυμίζουν 90’s Greek black metal, Necromantia κλπ. Πολύ καλή δουλειά. Οι Tardive Dyskinesia, στο γνωστό τους στυλ, δεν κάνουν καμιά φοβερή έκπληξη, αλλά περιμένω με ανυπομονησία το CD τους έτσι κι αλλιώς.

Και αφήσαμε για το τέλος τα πιο alternative και ατμοσφαιρικά κομμάτια. Οι Groove Therapist μου έκαναν πολύ εντύπωση, καιρό είχα να ακούσω από ελληνική μπάντα να έχει ενσωματώσει funk/alternative metal επιρροές. Διπλά φωνητικά, πιασάρικος ήχος, πολύ ωραία πράγματα. Οι Scar of the Sun παίζουν σαν τους Paradise Lost των τελευταίων δίσκων, αλλά μάλλον με περισσσότερη έμπνευση και ιδέες από ό,τι οι Άγγλοι μέντορες τους. Ωραίο κομμάτι. Για το τέλος αφήσαμε την αποκάλυψη του δίσκου, τους Ink, οι οποίοι προσφέρουν ένα εξαίσιο ατμοσφαιρικό τραγούδι με gothic rock πινελιές και μας δημιούργησαν μεγάλη περιέργεια για το πώς ακούγονται σε ολοκληρωμένο album. Οπότε στο μέλλον ίσως επανέλθουμε σε αυτούς (και τους Groove Therapist).

Λίγο απ’ όλα το CD, όπως θα έπρεπε, αλλά με σταθερή ποιοτική απόδοση. Κάποιες μπάντες απ’ τις παραπάνω λογικά θα αξίζει να τσεκαριστούν, οπότε ο καθένας διαλέγει το στυλ του και παίρνει.

Υ.Γ. Εντομεταξύ πλάκα θα ‘χει η κάθε μπάντα να διάλεξε το καλύτερο κομμάτι της και συνολικά οι δίσκοι τους να ‘ναι μετριότητες.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s