Katatonia “The fall of hearts” (2016)

August 21, 2016

Katatonia “The fall of hearts” (2016)

Katatonia_-_Fall_Of_Hearts_-_Medium_Res_Cover

Οι Katatonia είναι μία από τις μπάντες που σημάδεψαν τον ατμοσφαιρικό metal ήχο τις δύο προηγούμενες δεκαετίες. Οι περισσότερες δουλειές τους χαρακτηρίζονται από ποιότητα και έμπνευση, ανεξάρτητα αν αυτές κινούνται στα μονοπάτια του doom ήχου ή του ατμοσφαιρικού rock. Παρ’ όλα αυτά έχω να απολαύσω πραγματικά δίσκο τους εδώ και δέκα ακριβώς χρόνια, δηλαδή από “The great cold distance”, το οποίο και εισήγαγε όλα αυτά τα νεωτερίστικα στοιχεία στον ήχο τους (βλέπε επιρροές από Tool και Opeth, πιο heavy παραγωγές, κοφτά riff, progressive δομές). Όχι ότι τα “Night is the new day” και “Dead end kings” ήταν κακά albums. Απλά είχα συνδέσει το όνομα των Katatonia με συνθέσεις που πραγματικά σου σπάραζαν την ψυχή, με μία μαυρίλα που σε ψυχοπλάκωνε (το τελευταίο τέτοιο δείγμα σύνθεσης ήταν το τραγούδι “Journey through pressure”), και αυτό δεν υπήρχε στα τελευταία τους albums. Έτσι, λοιπόν, δεν περίμενα και πολλά πράγματα από το “The fall of hearts”, το άκουσα περισσότερο από περιέργεια. Κι όμως, με έκπληξη συνειδητοποίησα ότι ο δίσκος αυτός είναι ο καλύτερος του συγκροτήματος εδώ και δέκα χρόνια και με άνεση συγκαταλέγεται στις καλύτερες δουλειές τους.

Το “The fall of hearts” διαφοροποιείται σαφώς από τα τελευταία τους albums, όχι τόσο από άποψη ήχου όσο από προσέγγισης στα κομμάτια.Καταρχήν εδώ έχουμε να κάνουμε με το μεγαλύτερο, σε διάρκεια, δίσκο του συγκροτήματος, αφού αυτός ξεπερνάει τη μία ώρα. Αυτές οι 5 μακρόσυρτες συνθέσεις (άνω των 6 λεπτών) είναι που δίνουν και το στίγμα του δίσκου: πολλά διαφορετικά μουσικά θέματα, ποικιλία δυναμικών, καινοτόμα riff και απόπειρες πειραματισμού. Περιέργως αυτές οι μεγάλες συνθέσεις δε χάνουν καθόλου σε συνοχή, αντίθετα εναλλάσσουν πανέξυπνα τα διάφορα θέματα. Αν το μυαλό σας πάει σε κάποιους Opeth, μέσα είστε, αφού εδώ οι Σουηδοί φέρνουν περισσότερο όσο ποτέ στους (επίσης) Σουηδούς. Ουσιαστικά, λοιπόν, δεν έχουμε να κάνουμε με κάποια δραματική αλλαγή του στυλ τους, απλά με το “ξεχείλωμα” του συγκεκριμένου ήχου με περισσότερα riff, περισσότερες ιδέες, περισσότερη έμπευση (βλέπε την καταπληκτική ρυθμική δουλειά, τα όμορφα tribal κρουστά, τα backing vocals, τα κιθαριστικά solo κλπ.).

Γενικά το album θέλει πολλές ακροάσεις, κάτι που είναι προφανές όταν έχεις να κάνεις με τόση ποσότητα μουσικής. Το καλό είναι ότι αν εξαιρέσεις 1-2 κομμάτια ο δίσκος κυμαίνεται σε υψηλά επίπεδα καθ’ όλη τη διάρκεια του και κολλάς κάθε φορά για διαφορετικούς λόγους. Π.χ. όποιος θέλει να γευτεί λίγο από αυτό το γοητευτικό σκοτάδι των Katatonia, δεν μπορεί παρά να τσεκάρει το “Sanction” ή το ανατριχιαστικό “Pale flag”. Όποιος γουστάρει τις πιο up-tempo στιγμές τους (με μία αύρα εποχής “Tonight’s decision”) θα κολλήσει με τα “Serein” και “Last song before the fade”. Φυσικά η όμορφη μπαλάντα δεν μπορεί να λείπει, γι’ αυτό και υπάρχει το συναισθηματικό “Decima”. Όσο για τραγούδι που κλείνει το δίσκο, “Passer”, ό,τι και να πούμε είναι λίγο -αυτό το πιάνο θα μας στοιχειώνει για πάντα. Πραγματικά μιλάμε για έναν πλούσιο δίσκο, που απαιτεί αμέτρητες ακροάσεις για να κορεστεί. Μέχρι τότε στο repeat.

 

Katatonia_2016

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s