Καταχνιά “… Στη σκιά μιας λαιμητόμου” (2016)

August 6, 2016

Καταχνιά “… Στη σκιά μιας λαιμητόμου” (2016)

cover

Αχρείαστο review, κατά κάποιον τρόπο, μιας και όλοι ήδη θα έχουν ακούσει, ξανακούσει, απομνημονεύσει και κρίνει τον, ίσως, πιο πολυαναμενόμενο δίσκο του εγχώριου undeground ήχου. Αλλά πάμε να πούμε κι εμείς την αποψάρα μας:

Αν υπήρχε ένα μειονέκτημα στο ντεμπούτο των Καταχνιά, αυτό ήταν ο αδύναμος ήχος του, όπως είχαμε παρατηρήσει και στο αντίστοιχο review. Στον υπό εξέταση δίσκο, λοιπόν, αυτό έχει διορθωθεί, μιας και η παραγωγή είναι απόλυτα ταιριαστή στα τραγούδια, ζεστή, πιο live-άδικη και λιγότερο “γυαλισμένη”. Πάμε τώρα και στο καθαρά μουσικό μέρος:

Το “… Στη σκιά μιας λαιμητόμου” εύκολα μπορεί να ερμηνευθεί σαν η συνέχεια του “Καταχνιά”. Το συγκρότημα, έτσι κι αλλιώς, προσπαθεί να το κάνει όσο πιο λιανά γίνεται με το ορχηστρικό intro του δίσκου. Τα τραγούδια κυμαίνονται στο ίδιο στυλ με αυτά του προηγούμενου δίσκου, δηλαδή heavy, mid-tempo, επικές συνθέσεις που βασίζονται σε αυτές τις τόσο πιασάρικες θλιμμένες μελωδίες (ποιοι Primordial μας έρχονται στο μυαλό;), αλλά και που σε στιγμές αφήνονται να εξελιχθούν σε d-beat ξεσπάσματα. Για άλλη μια φορά οι Καταχνιά αποδεικνύονται μάστορες στο χτίσιμο τέτοιων τραγουδιών που μπορεί να θεωρηθούν instant classics, όπως τα “Ανταύγεια της νύχτας”, “Καταιγίδες ανυπακοής”, “Βαλς μελλο(ν)θάνατου” (ίσως το καλύτερο τραγούδι του δίσκου) και “Νυχιά στο θάνατο”. Ξεχωριστή αίσθηση αφήνει το τελευταίο κομμάτι, “Λόγου κρυμμένο”, που άνετα συγκαταλέγεται στις καλύτερες συνθέσεις που θα ακούσουμε φέτος, κυρίως λόγω συνδυασμού στίχων και φωνητικής ερμηνείας. Προσωπικά θα ήθελα κι άλλες τέτοιες στιγμές, δηλαδή μουσικά θέματα που να αναπτύσσονται με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα περισσότερα κομμάτια. Γενικά, πάντως, τα τραγούδια που προαναφέρθηκαν δε θα αφήσουν κανένα παραπονεμένο και αποτελούνται από δυνατά riff και κολλητικούς ρυθμούς.

Συγκριτικά με το ντεμπούτο, νομίζω ότι ο νέος δίσκος δυστυχώς έχει κάποιες στιγμές επανάληψης, ενώ 1-2 συνθέσεις φαίνεται να είναι αισθητά υποδεέστερες από άλλες. Νομίζω ότι σε σημεία οι metal επιρροές (που, ούτως ή άλλως, πάντα δέσποζαν στον ήχο των Καταχνιά) αποδυναμώνουν το σύνολο ή, τέλος πάντων, δεν αποτελούν και τα πιο εμπνευσμένα θέματα. Παρ’ όλα αυτά αυτές οι στιγμές είναι λίγες, συνολικά το album διαδέχεται με όμορφο τρόπο το ντεμπούτο, δεν το ξεπερνάει σε ποιότητα, αλλά το ακολουθεί κατά πόδας. Μέχρι να βγει το τρίτο, λιώστε το εδώ.

maxresdefault

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s