Jungbluth “Lovecult” (2015)

August 20, 2015

Jungbluth “Lovecult” (2015)

cover

Τους Jungbluth θα πρέπει να τους ξέρετε. Αν όχι, πρόκειται για τους συνεχιστές της εποποιίας των Alpinist (R.I.P.). H πρώτη τους δουλειά, η ομώνυμη κασέτα του 2012, είναι ένα άψογο δείγμα σκοτεινού, πορωτικού hardcore/crust. Το δεύτερο album, “Part ache”, δε με ενθουσίασε τόσο, μιας και η μπάντα κάπου έδειχνε να το χάνει σε αυτό το πιο πειραματικό hardcore/post-metal στυλ. Έλειπε αυτός ο τσαμπουκάς και η αγνή πόρωση του ντεμπούτου. Στο φετινό “Lovecult” οι Jungbluth μας τινάζουν τα μυαλά στον αέρα, αφού απομακρύνονται ακόμα περισσότερο από το παρελθόν τους και ουσιαστικά μας συστήνονται εκ νέου.

Στο album αυτό οι Jungbluth συνθέτουν αγνά, συναισθηματικά punk κομμάτια.Οι ιδέες μοιάζουν σχεδόν ανεπεξέργαστες, λες και τζαμάρουν στο προβάδικο τους. Όταν ακούς το “Lovecult” λαμβάνεις κατευθείαν την ειλικρίνεια της μπάντας, την αμεσότητα και τον πηγαίο αυθορμητισμό που τους διακατέχει. Εδώ δεν υπάρχουν πολύπλοκες ιδέες ή πολυσύνθετα riffs. Θυμηθείτε τη στροφή των Ruined Families από το “Four wall freedom” στο “Blank language”, κάτι ανάλογο συμβαίνει κι εδώ. Οι Jungbluth απλοποίησαν τις ιδέες τους, έδωσαν βάση στην ένταση που μπορούν να μεταδώσουν στον ακροατή και κατά κάποιον τρόπο “ξέδωσαν” γράφοντας πιο άμεσα/πορωτικά τραγούδια σε σχέση με το “Part ache”. Δεν είναι ψέμα ότι κάποιες ιδέες/δομές επαναλαμβάνονται μέσα στο album, όπως και το ότι καθ’ όλη τη διάρκεια δε νιώθεις ιδιαίτερες διαφορές από κομμάτι σε κομμάτι. Παρ’ όλα αυτά αυτό δεν ενοχλεί ιδιαίτερα, ο δίσκος κυλάει ωραία (27 λεπτά κρατάει ούτως ή άλλως) και υπάρχει μεγάλη συνοχή (αν έλειπε και το άτιτλο instrumental στη μέση θα ήταν ακόμα καλύτερα). Κάποια τραγούδια ξεχωρίζουν αμέσως, όπως το υπερ-πιασάρικο “Schrodinger’s katze”, το εναρκτήριο “Everytime geradeaus” που σε αφοπλίζει με την αμεσότητα του, το “Lokalkolorit” (ίσως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι στο δίσκο) και το “Empathy is not a competition” που κλείνει το album με υποχθόνιες μελωδίες. Μην ψάχνετε για ποικιλία σε αυτόν το δίσκο των Jungbluth, εδώ απλά θα αφεθείτε σε μία μουσική εκτόνωση άνευ προηγουμένου. Μπορεί κάποιοι να ξινίσουν με την επιλογή της μπάντας να παρατήσουν τις crust καταβολές τους, αλλά εγώ απόλαυσα αυτήν την αναπάντεχη στροφή τους.

Στιχουργικά, τώρα, το συγκρότημα συνεχίζει να μιλά για πράματα που έχουν νόημα: πόσο ειλικρινείς είμαστε στις διαπροσωπικές μας σχέσεις; Γιατί κάθε ερωτική σχέση τείνει να θυμίζει αγώνα του ρινγκ (“με θύμα, θύτη, νικητή και ηττημένο” που λέγανε και οι Αθίγγανοι του Σύμπαντος); Τελικά επιδιώκουμε την επαφή με τον/την άλλο/η σαν μια απόπειρα δραπέτευσης από αυτοδημιούργητα συμπλέγματα; “Φλωριές”, θα πούνε κάποιοι. Ας είναι. Οι φλώροι συντονιστείτε εδώ, κατεβάστε τζάμπα το δίσκο και περιμένετε μέχρι να ξανάρθουν στη χώρα μας για να μας διαλύσουν για άλλη μια φορά.

jungbluth_promo

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s