Flakes “Lick your fingers if you like it” (2008)

August 12, 2015

Flakes “Lick your fingers if you like it” (2008)

Προ αμνημονεύτων ετών (καλά, χαλάρωσε, δεν πέρασε και τόσος καιρός), όταν είχα παραγγείλει την ύψιστη δισκάρα των Monovine, “Cliche”, μαζί ήρθε και το promo του πρώτου δίσκου των Flakes. Μόνο που αντί για 3-4 ενδεικτικά κομμάτια, περιείχε… όλο το album (δεν ξέρω αν έγινε από λάθος). Αυτόν το δίσκο επέλεξα να ξεθάψω και να παρουσιάσω, μιας και το θεωρώ ένα από τα κρυμμένα (;) μυστικά της ελληνικής rock σκηνής.

Να ξεκινήσω λέγοντας ότι δεν έχω ουδεμία επαφή με το είδος της μουσικής που παίζουν οι Flakes, γι’ αυτό και εδώ σήμερα θα τα πούμε μπακαλίστικα. Ναι, προφανώς και ξέρουμε ότι αυτό που παίζουν είναι ένα υβρίδιο alternative/indie rock με post-punk επιρροές, αλλά από εκεί και πέρα μαύρα μεσάνυχτα. Οπότε μη με ρωτάτε για επιρροές ή αν αυτό που παίζουν είναι πρωτότυπο ή κόπια. Εδώ μιλάει μόνο το αυτί.

Και αυτό που ακούω στο “Lick your fingers if you like it” είναι τραγούδια με ξεσηκωτικούς ρυθμούς, pop αισθητική και γεμάτα από ευκολομνημόνευτες μελωδίες. Οι Flakes έχουν κλίση στο να γράφουν τραγούδια που θα σου μείνουν απ’ την πρώτη στιγμή -κάτι δύσκολο για πρωτοεμφανιζόμενη μπάντα. Radio-friendly θα μπορούσε να πει κάποιος, αλλά αυτός ο όρος σε προδιαθέτει αρνητικά. Αλλά πώς αλλιώς να χαρακτηρίσεις τραγούδια όπως το “Κ.2.Χ” ή το “Prince”; Η μπάντα δείχνει να ισορροπεί με άνεση ανάμεσα στις αιθέριες μελωδίες και τα δυναμικά ξεσπάσματα, στις μπαλάντες (“Trashroot”) και τις πιο post-punk συνθέσεις (η εκπληκτική τετράδα που ανοίγει το δίσκο). Ακόμα και κομμάτι που φέρνει σε God is an Astronaut έχουν (το μαγευτικό “Yem?” που κλείνει το album). Αυτό που εντυπωσιάζει είναι το πόσο ολοκληρωμένες και φρέσκες ακούγονται οι ιδέες τους, μακριά από κάθε ντόπια μιζέρια. Βάζεις το CD στο stereo και έρχεσαι στο κέφι, ρε παιδάκι μου, πως το λένε. Περνάς καλά ακούγοντας τους.

Φυσικά δε θα μπορούσαμε να μην αφιερώσουμε λίγες γραμμές και για την απόλυτη πρωταγωνίστρια του album, που δεν είναι άλλη από τη φωνή της εκπληκτικής Yodashe. Είμαι της άποψης ότι οι συνθέσεις από μόνες τους ξεχωρίζουν, δεν υπάρχει κάτι λειψό σε αυτές (άντε, ίσως 2 κομμάτια προς το τέλος του δίσκου). Αλλά ΚΑΙ με αυτήν τη φωνή από πάνω, πάνε σε άλλο επίπεδο. Τσαχπινιά, ωριμότητα, ευαισθησία, τέλεια προφορά, πραγματικά είναι το πρώτο πράγμα που ξεχωρίζεις στο album και αυτό που σου τραβά την προσοχή καθ’ όλη την ακρόαση του.

Δεν ξέρω πόσο γνωστοί είναι οι Flakes, δεν ξέρω αν το “Lick your fingers if you like it” έφτασε στα αυτιά όσων του άξιζε να φτάσει. Ελπίζω με αυτήν την παρουσίαση έστω και λίγοι να τους ανακαλύψουν.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s