United Nations “The next four years” (2014)

August 27, 2014

United Nations “The next four years” (2014)

Η μπάντα που αρέσκεται να διακωμωδεί κλασικές μπάντες με τα εξώφυλλα και τους τίτλους της και σύγχρονες μπάντες με την εξοργιστικά ευφάνταστη μουσική της, επέστρεψε. Αυτήν τη φορά με το concept «κλεμμένο» από τους Black Flag και με το στοιχείο της έκπληξης (δυστυχώς) να λείπει, κάτι αναμενόμενο μετά από ένα ντεμπούτο-σταθμό και ένα πάρα πολύ καλό EP. Πόσο να προκαλέσουν πια; Τα έκαναν όλα στο “United Nations”. Στο “Never mind the bombings-Here’s your six figures” EP το πράγμα έδειχνε να «μαζεύεται», λιγότερα ξεσπάσματα, πιο βατές (για τα μέτρα τους πάντα, ε) συνθέσεις, ομοιόμορφος ήχος. Κάτι παρόμοιο βλέπουμε να συμβαίνει και στο “The next four years”.

Πριν πάμε στο νέο album να δηλώσω ότι αυτό που με τρέλαινε στο “United Nations” ήταν ότι δεν ήξερες από που θα σου έρθει. Δεν ήξερες αν στο επόμενο γύρισμα θα ακούσεις μία γλυκόπικρη μελωδία, ένα hardcore ξέσπασμα, ένα τρελαμένο blastbeat. Χάος. Ο ορισμός της προκλητικής τραγουδοποιίας.

Αυτό είναι και το μοναδικό πράγμα που μου λείπει στο νέο δίσκο. Οι συνθέσεις δεν είναι κακές- απεναντίας. Αλλά είναι πιο στρωτές, λιγότερο πειραματικές και στερούνται της φαντασίας που είχε το ντεμπούτο. Είναι αλήθεια ότι εδώ οι United Nations προτίμησαν τα ουρλιαχτά, τα blastbeats, το «σιδηροδρομικό» riffing και την πιο χαλαρή ολοκλήρωση των συνθέσεων τους. Αν περιμένετε συνεχείς εναλλαγές φωνητικών ή riffs που να αλλάζουν ανά 5 δευτερόλεπτα, ατυχήσατε. Η ροή στο “The next four years” είναι πιο ομαλή, με παρόμοια συστατικά σε πολλά κομμάτια, κάτι που κάνει το album σαν σύνολο πολύ δεμένο, αλλά λιγότερο αναπάντεχο.

Κι αφού στεναχωρήσαμε τους die-hard οπαδούς της μπάντας (υπάρχουν άραγε;), να πούμε τώρα πόσο ΓΑΜΑΤΟΣ δίσκος είναι το “The next four years”. Οι τύποι μάλλον έχουν metal απωθημένα, δεν εξηγείται αλλιώς η πιο ακραία κατεύθυνση (σε φωνητικά και riffing) που ακολούθησαν. Σχεδόν σε κάθε κομμάτι θα χώσουν και την black-ιά τους! Ο δίσκος ξεκινάει πολύ ωραία με το “Serious business”, συναισθηματικό κομμάτι, αντιπροσωπευτικό της κατεύθυνσης όλου του album. Στο ίδιο μήκος κύματος και η τεράστια κομματάρα “Revolution at varying speeds”. Προσωπικά, όμως, η στιγμή που ξεχώρισα σε όλο το album είναι το πιο μελωδικό “F#A#$” (μα τι τίτλος!). Προφανώς κι εδώ υπάρχουν post-rock πινελιές, προφανώς κι εδώ μένεις με το στόμα ανοιχτό με την ικανότητα της μπάντας να μπλέκει ΤΑ ΠΑΝΤΑ στον ήχο της. Το ίδιο μαλάκας μένεις και με το εισαγωγικό, κολασμένο riff του “Fuck the future”, με την εθιστική αμεσότητα του “False flags”, με το περίεργο drumming και τις φωνές από το υπερπέραν του “United Nations Vs. United Nations”. Μιλάμε για κομμάτια που μπορεί με την πρώτη ματιά να μη γεμίζουν το μάτι, αλλά κρύβουν άπειρα ουσιώδη στοιχεία μέσα τους. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στο γεγονός ότι σχεδόν όλα τραγούδια έχουν μία υπέροχη, υφέρπουσα θλίψη που διακατέχει όλες τις μελωδίες. Πιο σκοτεινά συναισθήματα σε σχέση με το “United Nations”, πιο μελαγχολικά, κάτι που ανεβάζει το επίπεδο ακόμα πιο ψηλά.

Όπως καταλάβατε, μπορεί στο “The next four years” οι United Nations να μην (ξανα)ανακαλύπτουν τον τροχό, αλλά χαρίζουν άλλη μία δισκάρα για αυτούς που γουστάρουν extreme, μπασταρδεμένη μουσική που να βάζει σε ένα μίξερ screamo, post-hardcore και black metal. Το αποτέλεσμα πέτυχε για άλλη μια φορά, μακάρι αυτή η μπάντα να συνεχίσει να δισκογραφεί και να μη χαθεί σαν άλλο ένα project γνωστών μουσικών.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s