Neurosis/Universe 217/Agnes Vein, 03/07, Fuzz Club, Αθήνα

July 5, 2014

Αν κάποιος διαβάσει αυτό το πολύ παλιό αφιέρωμα στους Neurosis ή την ανταπόκριση από την περσινή συναυλία τους στο Μιλάνο,  θα δει τη βεβαιότητα που είχα ότι αυτή η μπάντα δε θα περάσει ποτέ από τα μέρη μας. Προφανώς διαψεύστηκα, οι Neurosis πριν λίγες μέρες έπαιξαν στην Αθήνα, και όσοι είχαν τα φράγκα για το τσουχτερό εισιτήριο μάλλον παραμιλάνε ακόμα.

Το πακέτο με τις 3 μπάντες έδεσε πολύ ωραία. Οι Agnes Vein έπαιξαν πολύ λίγο, μόλις 30 λεπτά, κάτι που μας στεναχώρησε μιας και τους γουστάρουμε πολύ. Όσοι θέλουν το doom τους θρηνητικό με μία δόση μαυρομεταλικής υφής καλά θα κάνουν να τσεκάρουν τον τελευταίο τους δίσκο, το απίστευτο “Soulship”. Θα βρεθούν προ εκλήξεως.

Τους Universe 217, πάλι, τους έβλεπα για 4η-5η φορά, δε θυμάμαι. Όλοι πλέον γνωρίζουν τι παίζει, πόσο σε συντρίβουν οι ερμηνείες της Τάνιας, πόσο σε υπνωτίζουν τα ψυχεδελο-o-doom σημεία τους, πόσο δυνατός και βαρύς είναι ο ήχος τους. Μετά από 3 καταπληκτικά albums, περιμένουμε να δούμε κι αυτοί πώς θα εξελιχθούν.

Κάπως έτσι πέρασε η βραδιά μέχρι που πάτησαν το πόδι στη σκηνή οι Neurosis. Και πριν προλάβουμε να συνειδητοποιήσουμε τι βλέπουμε, πριν προλάβουμε να συνέρθουμε από το σοκ, αυτοί είχαν ήδη παίξει τα “A sun that never sets” και “Locust star”. Πες μου, πώς συνεχίζεις μετά από αυτό; Απλά δεν υπάρχουν λόγια. Με τα γνωστά ambient διαλείμματα ανάμεσα στα κομμάτια τους, οι Neurosis για μιάμιση περίπου ώρα έδειξαν τι σημαίνει επιβλητικότητα, λιτότητα στη σκηνική εμφάνιση (αν κι έχω παράπονο που δεν τους πρόλαβα με visuals), θηριώδης ήχος, επικοινωνία χωρίς λόγια. Ένα μουσικό ταξίδι που περιείχε post κυματισμούς, sludge εξάρσεις, ουρλιαχτά και ψιθύρους. Ακουστικές εισαγωγές που σου σήκωναν την τρίχα και ογκώδεις κιθάρες που ένιωθες να σκάνε σαν τυφώνας, ιδίως όταν πιο πριν υπήρχε παρατεταμένη σιωπή. Για ήχους, αποδόσεις κλπ. δεν έχει νόημα να πω κάτι, όλα ήταν άψογα, δε σκεφτόσουν και κάτι τέτοιο εκείνη τη στιγμή, βασικά. Το κλείσιμο με τα καμπανάκια του “Stones from the sky” ήταν η αναγγελία του τέλους μιας βραδιάς που θα τη θυμόμαστε για πολλά χρόνια. Μακάρι όταν ακούμε τους δίσκους τους να νιώθουμε έστω και λίγο όπως νιώσαμε εκείνη τη βραδιά.

Set-list:

“A sun that never sets”
“Locust star”
“At the well”
“Distill (watching the swarm)”
“The tide”
“Water is not enough”
“My heart for deliverance”
“Bleeding the pigs”
“The doorway”
“Stones from the sky”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s