Monovine “Swallow” (2014)

May 8, 2014

Monovine “Swallow” (2014)

Είμαι άλλος ένας από τους τόσους που γαλουχήθηκαν μουσικά με Nirvana, οπότε το ντεμπούτο των Monovine (review εδώ) πριν 3 χρόνια με έπιασε απροετοίμαστο. Ήταν φοβερή αυτή η νοσταλγία που ένιωσα ακούγοντας κομμάτια όπως τα “Jesus son”, “Away” και “Come out”, και δε με νοιάζει καθόλου αν κάποιοι μιλήσουν για Nirvana rip-off μπάντα. Οι τύποι το κάνουν καλά, οπότε τους ακούμε.

Το φετινό “Swallow” είναι κατώτερο από το “Cliche”, αλλά σε γενικές γραμμές κρατάει καλά. Καταρχήν έχουν ακόμα αυτό το ταλέντο να σκαρώνουν απίστευτα πιασάρικα refrain, όπως στο εναρκτήριο “Sex magick”, στο “Lucid” (μάλλον το “Bliss” αυτού του δίσκου) και στο “Melt”. Κολλάς, ρε παιδάκι μου, αυτό σημαίνει σωστή τραγουδοποιία! Έχει και ο Στράτος σωστή φωνή, με ωραία προφορά, μελωδικότητα και χαρακτηριστικό γρέζι, οπότε τι άλλο θες; Ξεχωρίζει επίσης το hit-άκι “The one” (αν το “Jesus son” του ντεμπούτου οφείλει κάτι στο “Lounge act” τότε αυτό χρωστάει τα πάντα στο “Old age”), το πορωτικό/βρώμικο “FBBM”, το “93” με το χαρακτηριστικό άρωμα Queens of the Stone Age καθώς και το κλείσιμο του δίσκου με το νωχελικό  “Universal whores”.

Αν κάτι με χάλασε στο “Swallow” αυτό είναι η χτυπητή έλλειψη μπασογραμμών, και το λέω αυτό γιατί στο “Cliche” αυτό ήταν ένα από τα δυνατά ατού της μπάντας. Όχι απλά γέμιζε τον ήχο, μα υπήρχαν διακριτές μελωδικές φράσεις που έκαναν δικό τους παιχνίδι και συμπλήρωναν στην εντέλεια τις απαιτήσεις του κάθε τραγουδιού. Στο “Swallow” σαν να “ξεφούσκωσε” αυτό το πράγμα, σαν να φτώχυνε κάπως το σύνολο.

Επίσης σαν να μου φάνηκε ότι προσπάθησαν με κάποιο τρόπο να “επαναλάβουν” τη δομή του “Cliche”, δηλαδή με ένα πιο γρήγορο κομμάτι, ένα σε garage στυλ, ένα ακουστικό με τσέλο, το πιο μπαλαντοειδές στη μέση του album κλπ. κλπ. Αυτό δεν το θεωρώ απαραίτητα κακό, π.χ. οι Metallica ακολουθούσαν την ίδια μανιέρα σε σε 3 συνεχόμενα albums, αλλά με αυτόν τον τρόπο έρχονται και οι αναπόφευκτες συγκρίσεις, και εκεί σαν σύνολο το “Cliche” ήταν σαφώς πιο δυνατό. Π.χ. το “Universal whores” (αν και πολύ ωραίο τραγούδι) δεν πλησιαζει τη βελβετοαντεργκραουντίλα του “Hush now hush”, ενώ το “Bomb” είναι απλά φτωχός συγγενής του “Morning song”. Με όλα αυτά, φυσικά, δε θέλω να εννοήσω ότι το “Swallow” είναι κακό, απεναντίας οι εθιστικές του στιγμές είναι αρκετές. Αλλά κοντράρεται με ένα album που, προσωπικά, το έχω αρκετά ψηλά.

Το σημαντικό, πάντως, είναι ότι οι Monovine δείχνουν ξανά ότι έχουν και τις ικανότητες και την έμπνευση για να αποδώσουν πολύ καλά τον ήχο που έχουν επιλέξει. Μακάρι να συνεχίσουν σε αυτόν το δρόμο και το επόμενο album να μην αργήσει πάλι 3 χρόνια! Ακούτε το προς το παρόν εδώ, ενώ σύντομα θα κυκλοφορήσει και σε CD.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s