Συνέντευξη Dephosphorus

May 8, 2014

dephosphorus2015

Το τελευταίο πόνημα των Dephosphorus, “Ravenous solemnity” (review εδώ), μας φάνηκε τόσο ενδιαφέρον ώστε να δημιουργηθούν ερωτήματα που περιμένουν απαντήσεις. Επικοινωνήσαμε με τον τραγουδιστή του συγκροτήματος, Πάνο.

Βλέπω ότι το όνομα των Dephosphorus ακούγεται όλο και περισσότερο, ενώ χαίρομαι που βλέπω και κάποια πιο αναλυτικά και βαθυστόχαστα κείμενα με αφορμή τη μουσική σας (βλέπε Cult Nation). Πιστεύετε ότι τελικα αυτό έχει και τη μεγαλύτερη αξία όσον αφορά τη δημιουργία; Να βλέπεις ότι τα σκεπτικά σου πυροδοτούν κι άλλες σκέψεις, ότι είναι αφετηρία για περαιτέρω αναζητήσεις; Π.χ. ένα παιδί που θα την ψάξει με sci-fi, ένας μουσικός που θα εμπνευστεί από εσάς κλπ.

Ειλικρινά το να δημιουργείς μουσική πρόκειται για μία κατ’αρχήν προσωπική διαδικασία, η οποία σε τέρπει και σε κάνει ευτυχισμένο, οπότε τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα.

Έχουμε δεχτεί απλόχερα και γενναιόδωρα τόση έμπνευση από την μουσική σκηνή αλλά και γενικότερα, που είναι φυσικά μεγάλη χαρά να δίνουμε με την σειρά μας πίσω κάποια από αυτή!

Γουστάρω άπειρα τη μουσική σας γιατί πιάνει σχεδόν όλο το φάσμα του σκληρού ήχου –νιώθει κανείς απροετοίμαστος όταν σας ακούει. Πώς μπόρεσαν να φιλτραριστούν όλες αυτές οι επιρροές; Πώς επιτεύχθηκε αυτή αρμονική εναλλαγή ρυθμών, ταχυτήτων και μουσικών μερών;

Xαιρόμαστε που εκτιμάς δεόντως την προσέγγιση μας! Ο κύριος υπεύθυνος είναι ο κιθαρίστας μας, ο Θάνος Μαντάς, ο οποίος έχει αναπτύξει/εξελίξει εδώ και μία δεκαετία (ήδη δηλαδή από την εποχή των Straighthate) ένα χαρακτηριστικό ύφος σύνθεσης όπου συνδυάζονται φυσικά και συνεκτικά μία πληθώρα στοιχείων από διαφορετικούς ορίζοντες.Είναι πλέον δεύτερη φύση γι’αυτόν κι έχει θέσει αρκετά υψηλά standards ώστε με κάθε νέο κομμάτι που μας παρουσιάζει να μας εκπλήσσει θετικά!

Παίζοντας σύνθετη και προκλητική μουσική, οι αρχικές ιδέες δε θα μπορούσαν βέβαια να εφαρμοστούν χωρίς τον κατάλληλο drummer. Είμαστε τυχεροί που ένωσαν τις δυνάμεις τους μαζί μας δύο τόσο ταλαντούχοι drummers: αρχικά ο Νίκος Μεγαριώτης (επίσης Injekting Khaos) ο οποίος αναγκάστηκε να αποσυρθεί λόγω μόνιμου τραυματισμού στο χέρι, κι έπειτα ο Γιάννης Βότσης. Αν κι έχουν διαφορετικό στυλ παιξίματος, αμφότεροι μοιράζονται ένα κοινό πάθος για την μουσική και πηγαίο ενθουσιασμό για τους Dephosphorus.

Θα ‘θελα να μου πείτε λίγα λόγια για το πώς βλέπετε εσείς τη δουλειά που κάνει η Viral Graphics για να «ντύσει» τη μουσική σας. Εγώ έχω πιάσει πολλές φορές τον εαυτό μου να χαζεύει το artwork σας με τις ώρες. Κάποιες φορές μου φαίνεται ότι υπάρχει ένα υποτυπώδες concept σύνδεσης που παρελθόντος με το μέλλον δια μέσου της απεραντοσύνης και της ιδέας του «αέναου».

Mας προκαλεί και σ’εμάς δέος! Αισθανόμαστε πολύ τυχεροί που η Viral Graphics είναι υπεύθυνη για το οπτικό/εικαστικό μέρος του concept των Dephosphorus. Το ότι σε προκαλεί να το επεξεργαστείς εις βάθος και σε παραπέμπει σε ιδέες και concepts, είναι το ζητούμενο. Η ερμηνεία που δίνει ο καθένας είναι εξίσου σημαντική, σίγουρα η δική σου εμπεριέχει έννοιες που ανήκουν και εφάπτονται στο γενικότερο concept μας.

Οι στίχοι σας, αν μη τι άλλο, κεντρίζουν το ενδιαφέρον. Παρατήρησα ότι στο δεύτερο μισό του “Ravenous solemnity” κάποια κομμάτια είναι αρκετά πολεμικά από στιχουργικής άποψης, επιθετικά ως προς μία συγκεκριμένη λογική. Ποτέ δεν ήσασταν τόσο ξεκάθαροι. Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος γι’ αυτό ή απλά έτυχε;

Η άνοδος της θεοκρατίας και του συντηρητισμού, η κρίση του δυτικού καπιταλισμού με τις γνωστές συνέπειες στην Αιλλάδα, ο παραγκωνισμένος κι επιλεκτικός ρόλος της επιστήμης, ο γενικότερος παραλογισμός της ανθρωπότητας, είναι λόγοι που με κάνουν να αισθάνομαι οργή και να συλλογίζομαι πως μπορεί η κατάσταση να αντιστραφεί.

Πάνο, σαν να εγκατάλειψες τα growls και να αφιερώθηκες στις πιο υψίσυχνες κραυγές. Αυτό έγινε εσκεμμένα;

Ναι, έγινε εσκεμμένα. Με παρώτρυνε ο Θάνος και αυτό έδρασε λυτρωτικά γιατί στα πιο σκισμένα είναι εκεί που αποδίδει καλύτερα η φωνή μου, προσθέτοντας ένταση κι επιθετικότητα στο υλικό.

Δεν πιστεύεις ότι το προηγούμενο στυλ σου προσέδιδε περισσότερη ποικιλία στο μουσικό αποτέλεσμα που έβγαινε;

Όχι. Κατ’αρχήν να ξεκαθαρίσω ότι η «ποικιλία» δεν είναι αυτοσκοπός για εμάς. Όταν γράφουμε μουσική αυτό που μας απασχολεί πρωτίστως είναι να βγει κάτι έντονο και πορωτικό. Για να το θέσω διαφορετικά, δεν λειτουργούμε με check lists. Συμβαίνει να έχουμε ένα ευρύ φάσμα μουσικών ορέξεων και επιρροών, οπότε αυτό βγαίνει στα riffs, στους ρυθμούς και στα φωνητικά μας.

Τα φωνητικά στο “Ravenous Solemnity” είναι τα πιο εκφραστικά που έχω ηχογραφήσει. Πιστεύω ότι υπάρχει ένα αρκετά μεγάλο εύρος διαφορετικών τόνων και αυτό είναι πολύ πιο προκλητικό από το απλά να εναλάσσω βαριά με σκισμένα φωνητικά…

H φωνή μου είναι αρκετά ιδιαίτερη και όχι για όλα τα γούστα. Το feedback που λαμβάνω από το νέο album είναι πολύ ενθαρυντικό αφού φαίνεται ότι εκτιμάται αυτή η νέα προσέγγιση σαν αφενός διαφορετική/ευπρόσδεκτη, αφετέρου ταιριαστή σε σχέση με τη μουσική.

Γιατί επιλέξατε να αφιερώσετε το δίσκο στον Iain [M.] Banks;

Το έργο του Ιain Banks (υπέγραφε σαν “Iain M. Banks” τα μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας και σαν “Iain Banks” τα υπόλοιπα) είχε και έχει καθοριστική επίδραση στην σύλληψη και διαμόρφωση του concept και των στίχων μας. Ήταν ο μεγαλύτερος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας της γενιάς του και διέθετε μία από τις πιο γόνιμες φαντασίες στον πλανήτη. Ήταν πολιτικά ενεργός και συνειδητοποιημένος, πχ είχε κάψει το διαβατήριο του κατά την δεύτερη εισβολή στο Ιράκ για να διαμαρτυρηθεί για την συμμετοχή της Αγγλίας. Ήταν επίσης αρκετά rock’n’roll σαν άνθρωπος – του άρεσαν τα γρήγορα αμάξια και το καλό αλκοόλ (είχε μεθύσει αρκετές φορές σε εκθέσεις βιβλίων!).

Στις αρχές του 2013, όταν ολοκληρώναμε το album και συζητούσαμε για τον τίτλο που θα έφερε, καταλήξαμε στο “Ravenous Solemnity”, τίτλος ο οποίος είναι παρμένος από το έργο του. Η τραγική σύμπτωση είναι ότι εκείνες τις μέρες μάθαινε ο ίδιος ότι έπασχε από καρκίνο της χοληδόχου κήστης σε προχωρημένο στάδιο και ότι του έμεναν μόλις μερικοί μήνες ζωής. Αντιμετώπισε τον επερχόμενο θάνατο του με χιούμορ και απαράμιλλη αξιοπρέπεια και τελικά κατέληξε στις 9 Ιουνίου του ίδιου έτους. Όπως καταλαβαίνεις, δε θα μπορούσαμε παρά να του αφιερώσουμε τον δίσκο. Είναι ο μικρότερος φόρος τιμής που μπορούσαμε να αποδώσουμε σε έναν τόσο υπέροχο κι επιδραστικό άνθρωπο.

Κάτι που δεν έχω ξαναναφέρει μέχρι τώρα είναι ότι μετά την ανακοίνωση της ασθένειας του, ανάμεσα στα πάμπολλα γράμματα υποστήριξης που εστάλησαν στον ίδιο, έστειλα κι εγώ μία κόπια του “Axiom” σε βινύλιο μαζί με ένα σύντομο γράμμα όπου εξέφραζα την ευγνωμοσύνη μας. Δεν γνωρίζω αν έφτασε ποτέ στα χέρια του. Αν βρίσκεται ακόμα ανάμεσα σε κάποιο σωρό αλληλογραφίας που δεν ανοίχτηκε ακόμα, ελπίζω τουλάχιστον να το δει κάποια στιγμή η χήρα του, Adele Heartley (ιδρύτρια του Σκωτσέζικου φεστιβάλ ταινιών τρόμου “Dead By Dawn”)…

Έχετε νιώσει ότι έχετε μουσικούς/στιχουργικούς συνοδοιπόρους; Να βλέπετε μία μπάντα/μουσικό και να λέτε «με αυτόν συνδεόμαστε, έχουμε μία κοινή πορεία». Π.χ. εγώ σκεφτομαι τους Howling Wind, προφανώς. Όχι απαραίτητα με όρους «σκηνής», όσο περιεχομένων.

Βεβαίως! Πρόκειται για συγκροτήματα με τους οποίους είμαστε σε επαφή ή φίλοι, άνθρωποι με ανάλογες αντιλήψεις που εξελίσσονται συνεχώς κι έχουν θέσει υψηλά standards στοχεύοντας την υπέρβαση. Μου έρχονται στο μυαλό τοπικές μπάντες όπως οι Dead Congregation, Antimob , Ruined Families, Omega Monolith, κ.ά.. Από το εξωτερικό έχεις δίκιο για τους Unearthly Trance/Thralldom/The Howling Wind, θα ανέφερα σίγουρα και τους Haapoja με τους οποίους θα μοιραστούμε σύντομα ένα split-LP, τους επίσης Φινλανδούς Hebosagil, τους Column Of Heaven (πρώην Endless Blockade) ή τους Dispirit του παλιού μου φίλου John Gossard (πρώην Weakling, Asunder).

Πρόσφατα μαθεύτηκε ότι θα δώσετε την πρώτη σας συναυλία στο New Long fest στη Νέα Μάκρη στις 19-20 Ιουλίου. Ποιες είναι οι πρώτες σκέψεις σας για αυτό το γεγονός;

Δεν το έχουμε χωνέψει ακόμα! Θα είναι σίγουρα μία μνημειώδης βραδιά που θα μείνει στα χρονικά, οπότε φροντίστε να είστε εκεί.

Πιστεύω ότι πλέον έχετε πετύχει ένα χαρακτηριστικό μουσικό στυλ. Θέλετε να προκαλέσετε τους εαυτούς σας με νέους πειραματισμούς; Π.χ. έχετε σκεφτεί να τραγουδήσετε ποτέ στα ελληνικά (με βάση ότι ένα μεγάλο μέρος των ιδιόμορφων λέξεων που χρησιμοποιείτε είναι ελληνικό);

Το να προκαλούμε τους εαυτούς μας είναι ένας από τους λόγους που έχουμε τους Dephosphorus. Η ερώτηση σου για το τραγούδι στα ελληνικά είναι πολύ επίκαιρη/εύστοχη. Για την απάντηση θα χρειαστεί να περιμένεις μέχρι την κυκλοφορία του split-LP με Haapoja! :-)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s