Villagers of Ioannina City “Riza” (2014)

April 18, 2014

Villagers of Ioannina City “Riza” (2014)

Μες στο hype αυτό το review, αλλά δεν πειράζει!

Που λέτε, όταν ήμουν πιτσιρικάς στα Γιάννενα υπήρχε μία μπάντα, οι V.i.C.Royal, που την κοιτάζαμε όλοι και μέναμε με το στόμα ανοιχτό! Ιδίως όταν έβγαλαν το πολυπόθητο CD τους (“To be continued…” του 2003 -δεσμεύομαι για μία παρουσιάση του στο μέλλον) παραμιλάγαμε! Τα χρόνια πέρασαν, οι V.i.C.Royal έγιναν V.i.C., τα μακριά μαλλιά έγιναν τζίβες, το metalcore έγινε ψυχεδελικό post. Τα χρόνια πέρασαν κι άλλο, οι τζίβες κουρεύτηκαν, η ψυχεδέλεια έδωσε τη θέση της στο κλαρίνο και τις ηπειρώτικες διασκευές. Και κάπως έτσι φτάσαμε στο “Riza” του 2014.

Τα παιδιά κάνουν το εξής πρωτότυπο: μπλέκουν τη μαγκιά του stoner με το πένθιμο κλαρίνο των ηπειρώτικων παραδοσιακών τραγουδιών. Τη νωχελική riff-ολογία των Tool με ένα μουσικό DNA 100+ χρόνων. Και το αποτέλεσμα είναι καλύτερο απ’ όσο φαντάζεστε. Μακριά από γραφικά φολκλόρ και άνευρες επανεκτελέσεις, οι V.I.C. επιτυγχάνουν γιατί πρώτα απ’ όλα το νιώθουν. Δεν είναι οι παρείσακτοι ροκάδες που πάνε να μπλέξουν με έναν ξένο μουσικό κόσμο, αλλά παιδιά που πολύ πιθανόν μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν (και) με τέτοιους ήχους. Οπότε με ευκολία μπορούν να μεταφέρουν και προς τα έξω αυτό το πνεύμα, κάτω από του δικό τους μουσικό πρίσμα φυσικά. Ένα πρίσμα που χωράει και τους Tool, και το stoner rock, και την ψυχεδέλεια. Το αποτέλεσμα επιβεβαιώνει την τολμηρή επιλογή τους, μιας και όλοι αυτοί οι διαφορετικοί κόσμοι συνδυάζονται με αρμονικό τρόπο μεταξύ τους. Από το κλαρίνο που σολάρει με άνεση πάνω από βαριά riffs μέχρι τα τύμπανα που προσπαθούν να αποδομήσουν το κλασικό rock παίξιμο, δανειζόμενα κάτι από τη λογική του ντεφιού. Όσον αφορά τη φωνητική δουλειά του Αλέξη, του αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια, μιας και καταφέρνει να αποδώσει με καταπληκτικό τρόπο όλα αυτά τα κλασικά τραγούδια, έχοντας και το συναίσθημα και τον “πόνο” που χρειάζεται.

Το μόνο μειονέκτημα που θα έβρισκα στο “Riza” είναι ότι θα ήθελα περισσότερα κομμάτια σαν το “Nova”, δηλαδή που να ξεφεύγουν από τη βασική φόρμουλα και να πειραματίζονται με αγγλικούς στίχους και πιο rock δομές. Πιστεύω ότι η μπάντα και τις ικανότητες, αλλά και τις μουσικές ιδέες έχει, ώστε να μην ταμπελωθεί σαν “αυτοί που διασκευάζουν ηπειρώτικα”. Παρ’ όλα αυτά, ναι, δεν μπορούμε να μην παραδεχτούμε ότι η δουλειά που έκαναν στο “Jiannim”, στο “Krasi”, στο “Ti kako”, στο “Chalasia”, στο “St. Triad” και αλλού είναι απίστευτη, και μιλάμε για τραγούδια που έχουν διασκευαστεί, εκτελεστεί και “εκτελεστεί” άπειρες φορές μέσα στα χρόνια. Οι V.i.C. κατάφεραν να είναι και πρωτότυποι και μέσα στο πνεύμα του κάθε κομματιού, π.χ. κοιτάχτε πώς προσέγγισαν το ατμοσφαιρικό “Chalasia” και το πιο “γιορτινό” “St. Triad”. Επίσης προσέξτε τα samples τους, ιδίως στο απολαυστικό “Tabourla”. Γενικα το “Riza” είναι άψογο στον τομέα του, δηλαδή στον επαναπροσδιορισμό της παραδοσιακής μουσικής με πιο μοντέρνα χαρακτηριστικά. Προσπαθήστε να μην τους χάσετε αν επισκεφθούν την πόλη σας, και ακούστε το album εδώ!

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s