Allochiria “Omonoia” (2014)

January 23, 2014

Allochiria “Omonoia” (2014)

Αυτός ο δίσκος σαν να έχασε το πλήρωμα του χρόνου! Κανονικά θα έπρεπε να είχε κυκλοφορήσει πριν 5-6 χρόνια, όταν οι διδαχές των Isis/Neurosis είχαν πιάσει τόπο και παντού ξεπετάγονταν post-metal μπάντες σαν τα μανιτάρια. Αλλά μάλλον οι Allochiria δεν ενδιαφέρονται για μόδες (καλά κάνουν), οπότε το ντεμπούτο τους (έχει προηγηθεί κι ένα EP προ τετραετίας) κυκλοφορεί μέσα στη δίνη των εγχώριων (και όχι μόνο) crust δίσκαρων. Και, με ευκολία, ξεχωρίζει.

Πολλες φορές ο post-metal ήχος μπορεί να με φτάσει στα όρια της κούρασης και της βαρεμάρας, κάποιες φορές κι ακόμα πιο πέρα. Το “άπλωμα” στις συνθέσεις έχει και τα όρια του, κι αν από κάτω δεν υπάρχει ένα riff/μελωδία της προκοπής, τότε όσο delay και να βάλεις και όσες κραυγές και να βγάλεις, δε θα έχεις καταφέρει τίποτα. Κοινώς η λογική “χτίζω-χτίζω-ξαναχτίζω σιγά-σιγά το τραγούδι μέχρι το πολυπόθητο ξέσμασμα” μπορεί να γίνει επικίνδυνη. Κι εδώ ακριβώς είναι που οι Allochiria βγαίνουν μάγκες (και μάγκισσες). Γιατί κάθε τραγούδι στο “Omonoia” βασίζεται πρώτα και κύρια σε ένα γαμηστερό riff, σε μία ουσιαστική μελωδία. Δε χάνονται μέσα σε υπερβολικές δομές, ούτε ξεχειλώνουν τις ιδέες τους. Αντιθέτως, είναι μετρημένοι και δείχνουν να καταλαβαίνουν ότι οι δυνατές ιδέες γίνονται κατανοητές σε 2-3 κύκλους, δε θέλει παραπάνω.

Με εξαίρεση το “Charikleia’s intermission” (που ουσιαστικά δεν μπορεί να θεωρηθεί και τραγούδι) όλα τα κομμάτια του album είναι εξαιρετικά, άρτια, δεν τους λείπει τίποτα. Άλλες στιγμές φέρνουν στο μυαλό συγκροτήματα τύπου Red Sparowes (π.χ. η εισαγωγή του album), άλλες στιγμές πετυχαίνουν να δημιουργήσουν (κλιμακωτά) μία ατμόσφαιρα που θυμίζει έντονα τους Neurosis (βλέπε το έπος “Archetypal attraction to circular things”), κάποιες στιγμές ψυχεδελίζουν όμορφα όπως κάνουν και οι Universe 217 (βλέπε τελευταίο κομμάτι), ενώ δε διστάζουν και να groouve-άρουν με ασήκωτα, sludge-οειδή riff (“Κ.”)! Γενικά με λίγες ακροάσεις μαθαίνεις όλα τα κομμάτια γιατί το καθένα έχει από διάφορα διακριτά μέρη που σου καρφώνονται κατευθείαν στο μυαλό, καμία σχέση με επαναλαμβανόμενες καταστάσεις κλπ. που παίζουν συνήθως σε αυτό το στυλ μουσικής.

Τι άλλο να πούμε; Το 2014 μπήκε με τον καλύτερο τρόπο, ενώ έχουμε βαρεθεί να ακούμε μόνο ελληνικές μπάντες. Ακούστε τη δισκάρα εδώ.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s