Ανασκόπηση 2013

January 1, 2014

Ανασκόπηση 2013

Το ημερολόγιο έγραψε 2014, οπότε θέλοντας και μη μπαίνουμε στη διαδικασία να κάνουμε ένα πισογύρισμα και να ξαναδούμε όοοο,τι μας άρεσε/ενθουσίασε/εκνεύρισε/απογοήτευσε το 2013. Ποιους δίσκους θα ακούμε και τη νέα χρονιά; Ποια albums πετάχτηκαν στα αζήτητα; Από συναυλίες πώς πήγαμε; Γιααα να τα βάλουμε σε μια σειρά:

Τα καλύτερα του 2013

Ακούσαμε κάμποσους δίσκους φέτος. Όχι πολλούς, αλλά αρκετούς για να ξεχωρίσουμε κάποιους. Ιδού ποιοι μας έκαναν τη μεγαλύτερη εντύπωση:

(Κλικάροντας τον τίτλο του κάθε δίσκου μεταφέρεστε και στην αντίστοιχη κριτική του noizzzmaker, ενώ αν κάνετε κλικ πάνω στο προτεινόμενο κομμάτι το ακούτε κιόλας).

Full-lengths:

1. Ulver “Messe I.X-VI.X”

Λίγα λόγια: δικαιωματικά την κορυφή την καπαρώνουν οι Νορβηγοί, κάτι εύκολο για αυτούς άλλωστε. Ένα τέτοιο μεγαλοπρεπές κομψοτέχνημα αδικείται σε οποιαδήποτε άλλη θέση. 6 τραγούδια κλασικής μουσικής, ηλεκτρονικών ήχων, σιωπής, ατμόσφαιρας και κατάνυξης.

Αν σας άρεσε ακούστε κι αυτό: Godspeed You! Black Emperor “Lift your skinny fists like antennas to heaven”

Προτεινόμενο κομμάτι: “Son of man”

2. Iceage “You ‘re nothing”

Λίγα λόγια: ο δίσκος-έκπληξη για μένα φέτος, μιας και ούτε είχα ακουστά τους Δανούς πιτσιρικάδες. Κολασμένο post-punk, επηρεασμένο ακόμα κι από black metal, θορυβώδες και μελαγχολικό, μα, πάνω απ’ όλα, ΕΜΠΕΥΣΜΕΝΟ. Με όλη τη σημασία της λέξης. Εθιστικό album, κολλητικό μέχρι αηδίας.

Αν σας άρεσε ακούστε κι αυτό: New Model Army “Vengeance”

Προτεινόμενο κομμάτι: “Everything drifts”

3. Conspiracy of Denial “Conspiracy of Denial”

Λίγα λόγια: φέτος η ελληνική underground σκηνή γνώρισε πραγματική άνθηση (φαίνεται κι από την ίδια την ανασκόπηση). Από όλα αυτά τα ωραία συγκροτήματα περισσότερο γουστάραμε τους Conspiracy of Denial, γιατί παίζουν το crust έτσι όπως θέλουμε να το ακούμε. Συγκινητικό, οργισμένο, επαναστατικό.

Αν σας άρεσε ακούστε κι αυτό: Χειμερία Νάρκη “Στη σιωπή της αιώνιας θλίψης”

Προτεινόμενο κομμάτι: “Άρνηση”

4. Λήθη “Λήθη”

Λίγα λόγια: τα είπαμε πρόσφατα, να μην τα ξαναλέμε. Η μουσική των Λήθη είναι κατάμαυρη, πίσσα. Πικρή και θανατερή. Με στίχους που σε τρομάζουν, riff που σε εντυπωσιάζουν, artwork που ντύνει τη μουσική άψογα, αποδεικνύουν ότι είναι ίσως η πιο ελπιδοφόρα μπάντα του crust ήχου αυτήν τη στιγμή (ΟΚ, μετά τους Καταχνιά).

Αν σας άρεσε ακούστε κι αυτό: His Hero is Gone “Monuments to thieves”

Προτεινόμενο κομμάτι: “Πνιγερή καταχνιά”

5. Agnes Vein “Soulship”

Λίγα λόγια: είχαν βγάλει ήδη ένα γαμάτο ντεμπούτο, αλλά με το “Soulship” πήγαν πολύ, πολύ πιο μακριά. Θρηνητικό doom, επικό όταν πρέπει, με γκάζια όταν δε γίνεται πιο αργά, με κραυγές όταν οι καθαρές φωνές έχουν ετοιμάσει το έδαφος. Κάποια κομμάτια σε γονατίζουν πραγματικά.

Αν σας άρεσε ακούστε κι αυτό: Anathema “Pentecost III”

Προτεινόμενο κομμάτι: “Soulship”

6. Ruined Families “Blank language”

Λίγα λόγια: άλλη μία μπάντα που επιμένει πεισματικά να βγάζει ΜΟΝΟ δισκάρες, ενώ έχει καταφέρει να έχει 100% προσωπικό ήχο. Πικρόχολο, θορυβώδες hardcore με σχιζοφρενικά φωνητικά και στίχους που δε θα ‘θελες να διαβάσεις γιατί σε φέρνουν σε δύσκολη θέση.

Αν σας άρεσε ακούστε κι αυτό: Today is the Day “Willpower”

Προτεινόμενο κομμάτι: “208”

7. Universe 217 “Never”

Λίγα λόγια: δε χρειάζεται να πούμε και πολλά λόγια, αρκεί κάποιος να ακούσει κάποια ερμηνεία της Τάνιας και κατά πάσα πιθανότητα θα κολλήσει με την πάρτη τους. Heavy, ψυχεδελικοί, ταξιδιάρικοι, οι Universe 217 έχουν φτιάξει το δικό τους κόσμο και δεν απογοητεύουν ποτέ. Αντιθέτως, album με album ανεβαίνουν όλο και πιο ψηλά.

Αν σας άρεσε ακούστε κι αυτό: Minsk “With echoes in the movement of stone”

Προτεινόμενο κομμάτι: “Never”

8. Sadhaka “Terma”

Λίγα λόγια: άλλη μία έκπληξη. Από το πουθενά σκάνε αυτοί οι Αμερικανοί black-άδες και χώνουν ψυχεδέλειες, καθαρά φωνητικά, φυσιολατρική άποψη και crust riffs σε μία δισκάρα από εδώ μέχρι το Portland. Φτιάχνουν φοβερή ατμόσφαιρα, ενώ και live που τους είδαμε απέδωσαν μια χαρά.

Αν σας άρεσε ακούστε κι αυτό: A Forest of Stars “The corpse of rebirth”

Προτεινόμενο κομμάτι: “Ancient ones”

9. Despite Everything “The dawn chorus”

Λίγα λόγια: ελληνική μπάντα και δεν παίζουν crust! Οι Despite Everything εδώ και καιρό έχουν βρει το δρόμο τους, που δεν είναι άλλος από το μελωδικό, πιασάρικο, συναισθηματικό punk. Τραγούδια-σφηνάκια που σου καρφώνονται κατευθείαν στο μυαλό και δύο φωνές ερωτεύσιμες για τη βραχνάδα τους.

Αν σας άρεσε ακούστε κι αυτό: Bad Religion “Suffer”

Προτεινόμενο κομμάτι: “If you ‘re going through hell (keep going)”

10. Πανδημία “Μοντέρνα πανούκλα”

Λίγα λόγια: η ημερομηνία γράφει 2013, αλλά το “Μοντέρνα πανούκλα” ανήκει στην εποχή που κυκλοφόρησαν τα “38 χιλιοστά”, “Ήχος της ανασφάλειας” και “Διατάραξη κοινής ησυχίας”. Anarcho-punk με τη σωστή παραγωγή και αντίληψη, μας ταξίδεψε σε άλλες εποχές.

Αν σας άρεσε ακούστε κι αυτό: Αδιέξοδο “38 χιλιοστά”

Προτεινόμενο κομμάτι: “Μίασμα”

11. Queens of the Stone Age “… Like clockwork

Λίγα λόγια: πολλοί ξενέρωσαν γιατί έλειπε η απαιτούμενη ενέργεια. Άλλοι μίλησαν για “rock της μέσης ηλικίας”. Εμείς ακούσαμε (και συνεχίζουμε να ακούμε) ένα δίσκο με τραγούδια που περιέχουν μελωδιάρες, περνάς καλά όταν το ακούς και, το κυριότερο, δεν ξεφούσκωσε. Κι αυτή η γλυκιά μελαγχολία που έχει σου μένει.

Αν σας άρεσε ακούστε κι αυτό: Screaming Trees “Dust”

Προτεινόμενο κομμάτι: “My god is the sun”

12. Orphaned Land “All is one”

Λίγα λόγια: προσωπικό κόλλημα εδώ και χρόνια. Λατρεύω τις ανατολίτικες κλίμακες, με αποτέλεσμα η μουσική των Orphaned Land να σφηνωθεί στο μουσικό DNA μου από πολύ μικρή ηλικία. Το “All is one”, δυστυχώς, έχει και κάποια filler-άκια, αλλά από την άλλη έχει και τραγούδια που με ανάγκασαν να το συμπεριλάβω στα καλύτερα αυτής της χρονιάς.

Αν σας άρεσε ακούστε κι αυτό: Karl Sanders “Saurian meditation”

Προτεινόμενο κομμάτι: “Brother”

13. All Pigs Must Die “Nothing violates this nature”

Λίγα λόγια: βία, βία, και πάλι βία! Οι All Pigs Must Die μπασταρδεύουν το death/thrash με το hardcore και μας πετάνε στα μούτρα κομμάτια-οδοστρωτήρες. Καλύτερο από το ντεμπούτο, πιο δυναμικό και heavy, σε κολλάει στον τοίχο. Επίσης ίσως αυτό είναι και το εξώφυλλο της χρονιάς.

Αν σας άρεσε ακούστε κι αυτό: Black Breath “Sentenced to life”

Προτεινόμενο κομμάτι: “Bloodlines”

14. Furor “Blind faith revolver”

Λίγα λόγια: ανυποψίαστος ήμουν κι εδώ, αλλά το CD αυτό έπαιξε αρκετές φορές στο στεροφωνικό μου. Metalcore με αμερικάνικες επιρροές, με σωστές μελωδίες, σωστές δόσεις τ(ρ)αχύτητας και τραγούδια ολοκληρωμένα. Πιστεύω ότι μπορούν ακόμα καλύτερα στο μέλλον!

Αν σας άρεσε ακούστε κι αυτό: The Haunted “Unseen”

Προτεινόμενο κομμάτι: “Blue screen terror”

EPs:

1. Sarabante “Έρμαια των καιρών/Under the shadows”

2 κομμάτια μόνο, κι όμως, κορυφή. Έτσι πάνε αυτά. Οι Sarabante μας αναγκάζουν να περιμένουμε εναγωνίως την επόμενη ολοκληρωμένη δουλειά τους.

Προτεινόμενο κομμάτι: “Έρμαια των καιρών”

2. Nuclear Spring “Nuclear Spring” 7″

Αυτό θέλουμε, γι΄αυτό ζούμε! Για να ακούμε punk που μας θυμίζει UK 77, punk με γυναικεία φωνητικά, punk που δε χρειάζεται πάνω από 3 riff, punk με όλη τη σημασία της λέξης.

Προτεινόμενο κομμάτι: “Far away”

3. Inhuman Poison “Inhuman Poison”

Αθηναίοι που μπαίνουν κι αυτοί στο χορό του neo-crust. Έχουν τις post επιρροές τους, αγαπάνε Fall of Efrafa, και το δείγμα που ακούσαμε ήταν ολόσωστο. Για να δούμε τι θα κάνουν από εδώ και πέρα.

Προτεινόμενο κομμάτι: “The source”

4. Overpower “Overpower”

Γερμανοί που μας άφησαν χρόνους με το που κυκλοφόρησαν την πρώτη τους δουλειά. Κρίμα, μιας και αυτό το EP είναι ό,τι πρέπει για κάποιον που γουστάρει hardcore punk επηρεασμένο από Ιαπωνία.

Προτεινόμενο κομμάτι: “Elevator”

5. Terrible Feelings “Backwoods”

Παντοτινή αγάπη οι Terrbile Feelings! Αν αγαπάς το ROCK, δεν μπορεί παρά να τους γουστάρεις. Συνεχίζουν το σερί των ωραίων δίσκων/EP, αν και τώρα θέλουμε full-length!

Προτεινόμενο κομμάτι: “I don’t even know you”

Split albums:

1. Mass Culture/Fields of Locust split LP

Sludge/post ογκόλιθος. Και οι δύο μπάντες σπέρνουν, αν και ξεχωρίζει το πειραματικό “We, the few” των Fields.

2. Dirty Wombs/Gutter split LP

Τους Dirty Wombs τους ξέραμε, η έκπληξη ήταν οι Gutter που παίζουν κολασμένο HXC, έτσι όπως πρέπει ν΄ακούγεται.

3. Kratzer/Kvazar split LP

Το κύκνειο άσμα των Ελλήνων grind-άδων, ενώ οι Γερμανοί Krazter παίζουν σκοτεινό hardcore με crust επιρροές.

Αυτά, κυρίες και κύριοι, μας άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις τη χρονιά που φεύγει. Από εκεί και πέρα, μείναμε απόλυτα ευχαριστημένοι από την πρώτη ηχογράφηση των Ζωή Τάχα, κοπανηθήκαμε (και θα κοπιανόμαστε και στο μέλλον) με το ντεμπούτο LP των Cut Off, χαρήκαμε που Head Cleaner και Faithreat συνεχίζουν με ποιοτικούς δίσκους (ο καθένας στον τομέα του), ενώ και οι Lucky Funeral μας πρόσφεραν έναν περίεργο μα απολαυστικό δίσκο.

Στον τομέα ΕΡ, πάλι, ξεχωρίσαμε τους Σουηδ…, ε… Έλληνες Wreck Age, καθώς και το 12″ ΕΡ των Nuclear Spring (που είναι μόνο ένα κλικ πιο αδύναμο από το αντίστοιχο 7″).

Αντίθετα, περιμέναμε περισσότερα από τις τρεις mainstream αδυναμίες μας, τους Alice in Chains, Carcass και New Model Army.

Συναυλίες και κακό

Συναυλιακά η χρονιά είχε πολύ ενδιαφέρον. Καταρχήν είδαμε Tardive Dyskinesia, Agnes Vein και Universe 217, ο καθένας με δισκάρα στα σκαριά του. Μεγάλη αναμονή υπήρχε για τη συναυλία των Swans και, αν μη τι άλλο, είδαμε κάτι πρωτόγνωρο, αλλά και εξουθενωτικό. Αντίθετα, καθόλου εξουθενωτικοί δεν ήταν οι Neurosis στο Μιλάνο και οι Catharsis στη Βουδαπέστη. Ήταν, απλά, οι καλύτερες συναυλίες ever, και μάλλον θα παραμείνει έτσι και στο μέλλον. Μεγάλη αναμονή είχαμε και για τους Iceage που μας πρόσφεραν την πιο κρυόκωλη συναυλία ever. Ψυχρολουσία ήταν και το live των Stress, άλλα θέλαμε να δούμε, άλλα είδαμε. Στους Orphaned Land, από την άλλη, περάσαμε μια χαρά και με κέφι. Σε ό,τι έχει να κάνει στον τομέα “live σε καταλήψεις/στέκια/αυτοδιαχειριζόμενους χώρους”, τη μεγαλύτερη εντύπωση μας την έκαναν οι Καταχνιά και οι Era of Fear. Α, είδαμε και Sadhaka, καθώς και τους Πατρινούς Dirty Wombs. Αλλού δεν πήγαμε, δεν υπήρχε χρόνος, λεφτά ή όρεξη.

Conclusion

Φέτος κυκλοφόρησαν άλλα 6352840 πράγματα που θα θέλαμε να ακούσουμε. Αυτό θα γίνει ίσως του χρόνου, του παραχρόνου, βλέπουμε. Δυστυχώς η καθημερινότητα είναι αμείλικτη και τα ωράρια, καμιά φορά, απαγορευτικά. Αλλά και με αυτά τα λίγα, μια χαρά περάσαμε φέτος. Άντε και του χρόνου.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s