Despite Everything “The dawn chorus” (2013)

December 20, 2013

Despite Everything “The dawn chorus” (2013)

Πλησιάζει το τέλος της χρονιάς και οι δισκάρες τελειωμό δεν έχουν. Ξανά εγχώριο προϊόν, αν και αυτοί εδώ έχουν ξεφύγει πλέον, παίζουν μπάλα σε άλλα επίπεδα.

Ο λόγος για τους Despite Everything, που επιτέλους μετά από 2 EPs και 2 split κυκλοφορούν την πρώτη τους ολοκληρωμένη δουλειά. Ας δούμε, λοιπόν, γιατί το “The dawn chorus” δεν παύει να ακούγεται από τα ηχεία μας:

Καταρχήν, το μεγάλο πλεονέκτημα των Despite Everything είναι το πόσο προσεγμένο αποτέλεσμα καταφέρνουν (σε κάθε κυκλοφορία τους). Και μιλάω πάντα για συνδυασμό μουσικής-στίχων-σύνθεσης-παραγωγής. Είναι φοβερό ότι έχουν φτάσει σε τέτοιο επίπεδο από τώρα. Όταν τους ακούς δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι δεν πρόκειται για μία αμερικάνικη punk μπάντα που δισκογραφεί από τα 90’s. Μιλάμε για τέτοια ωριμότητα και  αντίληψη.

Ωριμότητα και ταλέντο, μάλλον εκεί καταλήγω. Πώς αλλιώς να εξηγήσεις ότι μέσα σε 13 συνθέσεις θα βρεις απανωτές κορυφές, ιδέες που σου μένουν και ένα ΣΥΝΟΛΟ φοβερών τραγουδιών; Τραγούδια με όλη τη σημασία της λέξης. Με τα κολλητικά refrain τους, τις ωραίες μελωδίες τους, τις εθιστικές εναλλαγές φωνητικών, την άψογη κιθαριστική δουλειά. Μιλάμε για punk μελωδικό, συναισθηματικό, που θα σε κάνει να αισθανθείς όμορφα, να νιώσεις. Βασικά είναι δίσκος για έφηβους, είτε στην ηλικία, είτε στην ψυχή. Δηλαδή σκέφτομαι ότι θα γούσταρα να είμαι π.χ. 15 και πριν πάω σχολείο να ακούω το “No smoke without fire”.

Αλλά το σημαντικό είναι ότι οι Despite Everything έχουν γίνει δάσκαλοι στον ήχο τους. Τρελά εμπνευσμένες ιδέες, χωρίς υπερβολή. Ξέραμε ότι το “If you ‘re going through hell (keep going)” θα ήταν το κομμάτι της χρονιάς, αλλά εδώ σου πετάνε και κάτι “Inbetweeners”, το εισαγωγικό “Pardon my negativity” με τη refrain-άρα, το “Here goes nothing” με το γαμάτο εισαγωγικό riff, το groove-άτο “That sinking feeling” και χάνεις την μπάλα. Σχεδόν κάθε κομμάτι έχει κάτι με το οποίο θα κολλήσεις, είτε μία μελωδική αρμονία, είτε μία γέφυρα, είτε κάτι άλλο. Αλλά το δυνατό τους σημείο, επιμένω, είναι οι γραμμές των φωνητικών. Εκεί κρύβεται όλη η ουσία. Σωστά τοποθετημένες, με τη βραχνάδα που ταιριάζει, ταιριαστές χροιές, άψογο αποτέλεσμα.

Όσοι, λοιπόν, ξεσαλώσανε με αυτό το απίστευτο “With me bear hands” EP του 2010, εδώ θα βρουν όσους Despite Everything γουστάρουν, μιας και 4 κομμάτια δεν είναι ποτέ αρκετά. Κλικάρετε και απολαύστε.

Υ.Γ. Α, και θα σκάσω αν δεν το πω: το σημείο στο τέλος του “Inbetweeners” με το “draining our liiiiives awaaaaaay” θα σε κάνει να διακόψεις ό,τι κάνεις τη συγκεκριμένη στιγμή.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s