Συνέντευξη Ruined Families

October 15, 2013

Ruined Families. Κατεστραμμένες οικογένειες. Ψυχοσωματικές νευρώσεις, προσδοκίες που μεταφράζονται σε καταπίεση, επενδύσεις για αυτοεπιβεβαίωση. Οι Ruined Families, από άποψη τόλμης, μπήγουν το μαχαίρι στο κόκκαλο. Επικοινωνήσαμε μαζί τους για τα περαιτέρω.

(Σημείωση: η συνέντευξη δόθηκε την άνοιξη του 2013)

Αν δεν κάνω λάθος μόλις επιστρέψατε από μία ευρωπαϊκή περιοδεία, ενώ πριν λίγες μέρες στην Αθήνα παρουσιάσατε και το νέο δίσκο. Τι εφόδια πήρατε από όλο αυτό, τι απολογισμό κάνετε; Πότε θα ξαναβγείτε στο δρόμο;

Κάθε περιοδεία είναι άλλο ένα μικρό κεφάλαιο και άλλη μια επιβεβαίωση για τη βασική λειτουργία ενός συγκροτήματος. Πήγαμε σε μέρη που δεν έχουμε ξαναπάει και είδαμε πολλά και διαφορετικά πράγματα μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Ήταν επιτυχημένη περιοδεία ενώ περάσαμε 2 βδομάδες με τους We Came Out Like Tigers, μια από τις πιο ενδιαφέρουσες μπάντες αυτή τη στιγμή. Θα ξαναφύγουμε το φθινόπωρο.

Από την αρχή μου άρεσε πολύ το όνομα σας, είναι τόσο ειλικρινές και άμεσο. Διαβάζοντας και τους στίχους των “Patriarchy”, “You will become like your father” και “To new parents” καταλαβαίνω ότι έχετε κάποια θέματα με την οικογένεια. Τι σας κάνει να μιλάτε τόσο πολύ για αυτό το θέμα;

Γεννημένοι σε μια κοινωνία και κατ’ επέκταση σε ένα κόσμο οικογενειοτραφή που στροβιλίζεται γύρω από παραδόσεις και συντηρητικούς προσανατολισμούς προσπαθούμε να αποτινάξουμε από τον τρόπο με τον οποίο ζούμε τα χαρακτηριστικά μιας επίπλαστης ευτυχίας που προσφέρει το οικογενειακό μοντέλο. Ο καθένας από μας έχει και μια διαφορετική ιστορία ή ένα διαφορετικό σύμπλεγμα που του έχει μεταφερθεί αντίστοιχο με τους στίχους-τσιτάτα στο “Οικογένεια” των “Αδιέξοδο”. Πέρα από την κριτική που ασκείται, τα κομμάτια μας λειτουργούν με ένα αυτοαναφορικό τρόπο με σκοπό τον εξορκισμό του πατριαρχικού ίχνους.

Πέρα από αυτό, θεωρώ γενικά τους στίχους σας ένα πολύ δυνατό σας σημείο. Μιλάτε για ενδιαφέροντα θέματα: απομόνωση, οι συνθήκες της μεγαλούπολης, αποξένωση, αυτοκτονία κλπ. Και όλα αυτά χωρίς να έχετε ένα στεγνό «δασκαλίστικο» ύφος, αλλά περισσότερο σαν να μιλάτε για τα προσωπικά σας βιώματα. Θεωρείτε κι εσείς ότι το προσωπικό και το πολιτικό είναι αλληλένδετα;

Οι ισορροπίες στον τρόπο γραφής των στίχων είναι απαραίτητες. Το να δασκαλέψουμε θα ήταν αντίθετο σε αυτό με το οποίο πιστεύουμε. Οι στίχοι είναι προσωπικοί αλλά ανοιχτοί στον καθένα, με τον ίδιο τρόπο που το προσωπικό είναι πολιτικό και κάθε απόφαση είναι ένας κρίκος του συνόλου. 

Πάμε λίγο και στη μουσική: μιας και είναι η πρώτη σας συνέντευξη στο noizzzmaker, θέλω να μου πείτε γενικά μπάντες/δίσκους/εταιρείες που σας επηρέασαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Σημαντικό ρόλο έπαιξε το αμερικάνικο hardcore του ’80 αλλά και τα παρακλάδια του το ’90, όλες αυτές οι μπάντες που ξεκίνησαν αλλά και εξελίχθηκαν στο πρώτο ρεύμα του αμερικανικού ανεξάρτητου ήχου. Το screamo στα 90’s αλλά και η πιο πρόσφατη ευρωπαϊκή σκηνή. Τοβρετανικό proto-punk και post-punk. Οι Born against, Die Kreuzen, Unwound, Wipers, Sonic Youth, For Against, Dischord records, Ebullition Records, X-Claim Records, Touch And Go. Πέρα από αυτά συνδεόμαστε με διαφορετικές μουσικές ανεξάρτητα από το είδος και προσπαθούμε να απορροφήσουμε ό,τι μας ταιριάζει.

Ο  νέος δίσκος μου φάνηκε από τη μία λιγότερο άμεσος από το “Four wall freedom”, αλλά από την άλλη ότι σε «πιάνει» με έναν υπόγειο τρόπο, μετά από πολλές ακροάσεις. Επίσης αναπτύξατε με έναν περίεργο τρόπο και τη μελωδική, αλλά και την extreme σας πλευρά. Εσείς πώς βλέπετε το “Blank language” σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές σας;

Δεν προσπαθήσαμε να αναπτύξουμε την πιο extreme και την πιο μελωδική πλευρά μας καθότι δεν υπάρχει διαχωρισμός στον τρόπο με των οποίο συνθέτουμε. Προσπαθήσαμε να διαμορφώσουμε καλύτερα τον χαρακτήρα της μπάντας με γνώμονα το να γίνουμε μια απ’ τις μπάντες που θέλουμε να ακούμε.

Γενικά το “Blank language” μου έβγαλε κάτι πολύ μηδενιστικό και σκατόψυχο, σχεδόν black metal σε σημεία. Συμφωνείτε/διαφωνείτε και γιατί;

Είναι ένα ενδιαφέρον συμπέρασμα με το οποίο θα μπορούσα να συμφωνήσω αν στηριζόμουν σαν άξονα στο black metal ιδιαίτερα στο θέμα της παραγωγής. Παρόλα αυτά πιστεύω πως είμαστε πιο κοντά στην πρωτογενή ιδέα του noise rock και του shoegaze. Ίσως βέβαια τα συγκεκριμένα είδη να μην αποκλίνουν τόσο πολύ, ιδιαίτερα αν σκεφτούμε πως ξεκίνησαν σαν προσπάθεια συγκροτημάτων να παίξουν πιο βρώμικα.

Δεν μπορώ να φανταστώ πιο καλό soundtrack  από το “Blank language” για να ακούει αυτήν τη στιγμή ένας μαθητής που τον πρήζουν, ένας άνεργος, ένας εργαζόμενος που βγάζει 200 ευρώ το μήνα. Υπάρχει τσίτα, οργή και απόγνωση σε όλους αυτούς, όπως και στα τραγούδια σας. Πώς θα γίνουν οι απαραίτητες συνδέσεις; Πρέπει να γίνουν;

Aν θα ακούσουν το δίσκο τέτοια άτομα είναι κάτι το οποίο εξαρτάται από τον ακροατή και από το πλαίσιο. Παρόλα αυτά αναλύοντας τον τρόπο λειτουργίας του κοινού και τους τρόπους εκτόνωσης, η συνειδητοποίηση δεν φαντάζει σαν μια θελκτική ιδέα. Η κοινωνία του θεάματος μας προσφέρει πολλές φτηνότερες και ευκολότερες λύσεις για φτηνή εκτόνωση και ανώδυνη ύπνωση.

Η ερώτηση που έχει γίνει (πια) κλισέ: παίζετε και σε αυτοδιαχειριζόμενους  χώρους, αλλά και σε μαγαζιά. Τι αντιφάσεις βρίσκετε σε αυτό, τι θετικά, τι αρνητικά κλπ.

Επιλέγουμε την κάθε συναυλία που θα κάνουμε ξεχωριστά και προσπαθούμε να εξετάζουμε όλους τους παράγοντες. Προσπαθούμε να μην στηριζόμαστε μόνο σε εύπλαστα διλήμματα τύπου μαύρο ή άσπρο. Τασσόμαστε πάντοτε υπέρ των αντιεμπορευματικών live. Σίγουρα η συζήτηση είναι πολύ μεγάλη και εξαρτάται από τον τρόπο που διαμορφώνει ο καθένας τη στάση του πάνω στους πιθανούς τρόπους να το κάνεις μόνος σου, αλλά, προτιμούμε να βλέπουμε τη κάθε περίπτωση ξεχωριστά και να κρίνουμε ανάλογα.

Μου αρέσει το εξώφυλλο του νέου δίσκου. Τι συμβολίζει;

Το εξώφυλλο δεν λειτουργεί σαν συμβολισμός. Προσπαθήσαμε να απορρίψουμε την ρεαλιστική απεικόνιση και τις προφανείς αφηγηματικές ή συμπερασματικές τεχνικές για κάτι πιο αφηρημένο.

«Κενή γλώσσα». Η γλώσσα της εξουσίας; Οι μεταξύ μας σχέσεις;

Υπάρχουν πολλές διαφορετικές ερμηνείες για τον τίτλο. Όταν θα μπορούσαμε κάλλιστα να τον ονομάσουμε “Κενή γενιά”, “Κενή Σκέψη”, “Κενή Ύπαρξη” διαλέξαμε την “Κενή Γλώσσα” σαν το κοινό εργαλείο της επικοινωνίας. Αλλά αυτή είναι απλά μια εκδοχή.

Κλείστε με ένα έξυπνο τσιτάτο που θα μας βάλει σε σκέψεις!

Σκατά στον αμφι-φιλελεύθερο αταξικό ελιτισμό της κατανάλωσης και του διαδικτύου. Πλάτη στο φόβο. Ζήτω η επιθυμία.

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s