Συνέντευξη Between Earth & Sky

October 15, 2013

slider_band

Τους Between Earth & Sky δεν τους ήξερα ούτε σαν όνομα. Τους έμαθα για τα καλά όταν τους είδα support στους Catharsis στη Βουδαπέστη, όπου με εξέπληξαν με την καταπληκτική μουσική και εμφάνιση τους. Το συγκρότημα αυτό έχει πολύ ζουμί, οπότε επικοινωνήσαμε με τον Greg (φωνητικά) και το Happy (κιθάρα) για να μας εισάγουν στο concept της μπάντας.

Δυστυχώς αμφιβάλλω αν κάποιος στην Ελλάδα έχει ξανακούσει για εσάς. Αυτό πρέπει να το διορθώσουμε! Συστήστε την μπάντα σας σε εμάς.

Greg: Σ’ ευχαριστούμε, Κώστα, για τη συνέντευξη! Οι Between Earth & Sky είναι μία μπάντα από το Vancouver BC στον Καναδά –ή μάλλον, όλα τα μέλη εκτός από μένα είναι από τον Καναδά (εγώ ζω στο Seattle WA), αλλά στην ψυχή είμαι Καναδός. Υπάρχουμε σαν μπάντα εδώ και 13 χρόνια, και σ’ αυτό το διάστημα έχουμε πετύχει πολύ λιγότερα πράγματα από μπάντες που υπάρχουνε για 13 βδομάδες. Έχουμε κυκλοφορήσει ένα EP από τη Refuse Records στην Ευρώπη, και έχουμε κάνει μία ευρωπαϊκή περιοδεία το καλοκαίρι του 2013, ενώ πριν από αυτό  είχαμε δώσει δύο συναυλίες. Ναι, δύο συναυλίες μέσα σε 13 χρόνια. Και ναι, είμαστε μία πραγματική μπάντα. Όλα αυτά τα χρόνια υπήρχαν διάφορα πράγματα που εμπόδιζαν τη μουσική να είναι η νούμερο 1 προτεραιότητα μας: γέννες, γάμοι, διαζύγια, θάνατοι…  ξέρεις, τα συνηθισμένα. Κι επειδή δεν ήμασταν ποτέ αρκετά έξυπνοι για να βρούμε πώς να κάνουμε όλα αυτά τα έντονα πράγματα που συνέβαιναν στον καθένα μας, να συμβούν σε όλους μας ταυτόχρονα , κάναμε πολλά διαλείμματα. Τα καλά νέα, τώρα, είναι ότι είμαστε ζωντανοί, λίγο-πολύ, και θα δώσουμε περισσότερες συναυλίες και θα ηχογραφήσουμε ένα full-length LP στο κοντινό μέλλον.

Έμεινα εντυπωσιασμένος από την εμφάνιση σας στη Βουδαπέστη, ενώ βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα τα θέματα με τα οποία καταπιάνεστε. Εξηγήστε μας το concept πίσω από την μπάντα. Π.χ. εγώ το εξέλαβα ως εξής: δεν υπάρχει πολύς χρόνος. Κάνε κάτι με αυτόν. Ζήσε την κάθε στιγμή, δημιούργησε, ερωτεύσου.

Greg: Αυτό είναι ένα μέρος του concept, σίγουρα! Πιστεύω για εμάς, η κεντρική ιδέα είναι ότι εμείς, σαν άνθρωποι, είμαστε παγιδευμένοι μεταξύ γης (που τελικώς θα μας διεκδικήσει όταν πεθάνουμε) και ουρανού (που είναι το μέρος στο οποίο οι άνθρωποι πασχίζουν να βρεθούν). Οι άνθρωποι δε θέλουν να πεθάνουν. Θέλουμε να ζήσουμε για πάντα. Και αναζητούμε ιδέες και πολιτισμικά συστήματα που θα μας οδηγήσουν σε αυτόν το στόχο. Αλλά αυτές οι προσπάθειες είναι μάταιες. Δε θα καταφέρουμε να ζήσουμε για πάντα. Όλοι πεθαίνουμε. Οπότε είμαστε παγιδευμένοι στο να θέλουμε περισσότερα και ουσιαστικά να έχουμε λιγότερα. Το συγκρότημα μας σχετίζεται με αυτό: τι γίνεται όταν είμαστε παγιδευμένοι μεταξύ αυτού που θέλουμε και αυτού που θα έχουμε; Τι κάνουμε με αυτήν την κατάσταση; Ζήσε την κάθε στιγμή, ναι. Ερωτεύσου, ναι. Αλλά επίσης: γέλα και κλάψε, και να ΄σαι τρομοκρατημένος και έτοιμος να πεθάνεις. Κανείς δε θα σωθεί, όλοι είμαστε καταδικασμένοι, δεν υπάρχει ελπίδα, και σ’ αυτό… έχουμε ό,τι χρειαζόμαστε για να ‘μαστε όσο ζωντανοί μπορούμε για όσο μπορούμε, πριν μας συμβεί κάτι τρομερό (σ.σ. αισιόδοξος, δε λέω).

Happy: Χαίρομαι με αυτό που «πήρες» από την εμπειρία σου με το συγκρότημα. Προσωπικά, στις περισσότερες περιπτώσεις δε νιώθω αρκετά σίγουρος για να υπαγορεύσω ένα είδος συμπεριφοράς ή στάσης στους ακροατές μας, αλλά αναμφίβολα ενδιαφέρομαι στο να συζητάω ιδέες σχετικά με το τι υποψιάζομαι εγώ ότι είναι ο καλύτερος τρόπος για να προσεγγίσεις τη ζωή. Με άλλα λόγια για μένα το μήνυμα είναι παρόμοιο με αυτό που έλαβες εσύ, αλλά είμαι επιφυλακτικός στο να γενικεύω. Ναι μεν «ζήσε την κάθε στιγμή», αλλά το να ερμηνεύεις αυτήν τη φράση με έναν ακριβή τρόπο που να ισχύει σε μία ακριβή περίσταση για κάποιον, είναι πιο δύσκολο. Οι άνθρωποι καταπιάνονται με μια ποικιλία προκλήσεων, έτσι η ατομική ερμηνεία κάποιων τέτοιων ιδεών θα ποικίλλει. Οπότε αν μπορούμε έστω να ξεκινήσουμε μια συζήτηση για μερικές ιδέες που θα βελτιώσουν τις ζωές μας, αυτό είναι ήδη κάτι το θαυμάσιο πιστεύω. Για μένα προσωπικά, η έκφραση του συγκροτήματος έχει να κάνει περισσότερο με το να μοιραζόμαστε τις εμπειρίες μας σαν ανθρώπινα όντα στον πλανήτη γη. Έχουμε το χρέος να βρίσκουμε νόημα στις ζωές μας, παρόλο που ξέρουμε ότι είμαστε κόκκοι άμμου σε ένα βράχο που έχει ξεχυθεί στην αχανή και ασυγκίνητη κενότητα του σύμπαντος. Αυτή είναι μία τρομακτική προοπτική. Ίσως αν μπορέσουμε να ηχογραφήσουμε ένα δίσκο ή να ανεβούμε στη σκηνή και ουσιαστικά πούμε «Έι, εδώ είμαστε. Είμαστε τρομαγμένοι, μπερδεμένοι και απελπισμένοι για αγάπη και επαφή με άλλους. Και πιστεύουμε ότι ίσως πολλοί άνθρωποι νιώθουν με τον ίδιο τρόπο», τότε μόνο αυτή η πράξη μοιράσματος και του να κάνουμε τους εαυτούς μας ευάλωτους θα μπορούσε να είναι ένα μέσο για να βρούμε έναν τρόπο να νιώθουμε τουλάχιστον λιγότερο μόνοι. Ουσιαστικά, πιστεύω ότι υπάρχουν πολύ λίγες απαντήσεις διαθέσιμες για τον οποιοδήποτε από εμάς. Με τα χρόνια έχω χάσει το ενδιαφέρον μου για απαντήσεις γενικότερα, και μαθαίνω να δίνω λιγότερη ενέργεια στην παρόρμηση μου για σιγουριά. Πιστεύω ότι η αποστολή είναι να μοιράζομαι και να ακούω όλο και περισσότερο, και να μαθαίνω να κάνω όλο και καλύτερες ερωτήσεις σχετικά με το τι ακριβώς κάνουμε εδώ με τις ζωές μας. Και έπειτα να νιώθω εντάξει με αυτήν τη διαδικασία αυτή καθεαυτή, παρά για το που πρόκειται να με πάει.

Φέτος κάνατε την πρώτη σας περιοδεία, αν και υπάρχετε σαν μπάντα πολλά χρόνια. Με τι εντυπώσεις γυρίσατε από την Ευρώπη; Θα το επαναλάβετε; Θα τολμήσετε να έρθετε Ελλάδα;

Greg:  H ευρωπαϊκή περιοδεία ήταν ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ. Ποτέ δεν περιμέναμε ότι η ανταπόκριση θα ήταν αυτή που ήταν. Και δεν εννοώ ότι ήταν 1000 παιδιά κάθε βράδυ να τραγουδάνε μαζί μας. Δεν επιζητούμε αυτό το πράγμα. Αν συμβεί, έχει καλώς. Αλλά αυτό που πραγματικά θέλουμε είναι μία παθιασμένη σύνδεση με όποιον έρχεται, άσχετα αν είναι 10 άνθρωποι ή περισσότεροι. Σε αυτήν την περιοδεία, κάποιες βραδιές υπήρχαν 30 άνθρωποι. Άλλες βραδιές μερικές εκατοντάδες. Αλλά ο λόγος που ήταν μία τόσο καλή περιοδεία είναι ότι κάθε βράδυ σκαλίζαμε βαθιά και μοιραζόμασταν πραγματική ειλικρίνεια με το κοινό σχετικά με τις ζωές και τις εμπειρίες μας, και το κοινό ήξερε ότι αυτό δεν ήταν ένα show… Δεν ήταν μαλακίες… Ήταν όσο αληθινό μπορούσαμε να το κάνουμε. Στην Πράγα μιλήσαμε για τη μαμά του Sean που πέθανε λίγους μήνες πριν, από καρκίνο. Μιλήσαμε για τις απόπειρες αυτοκτονίας που έκαναν πολλά μέλη της μπάντας. Μιλήσαμε για πράγματα που ήταν αληθινά για εμάς. Και το κοινό τα κατανόησε όλα, απλά και μόνο επειδή συνδέθηκε με την ειλικρίνεια του όλου πράγματος. Λατρέψαμε το ότι το κοινό ήθελε να συνδεθεί με αυτόν τον τρόπο και να βρούμε μια χρυσή τομή. Αγαπήσαμε τους ανθρώπους που γνωρίσαμε και με τους οποίους συνδεθήκαμε. Και ναι, σίγουρα θα επιστρέψουμε. Αν υπάρχει χρόνος να επισκεφτούμε την Ελλάδα, θα το θέλαμε πολύ.

Greg, πάνω στη σκηνή παθιάζεσαι. Μου αρέσει που μιλάς εκτενώς για τα κομμάτια, καθώς και οι κινήσεις σου ενώ τραγουδάς. Σε τι mood είσαι εκείνη τη στιγμή;

Greg: Είναι πραγματικά δύσκολο να πω, γιατί εξαρτάται από το τραγούδι. Αλλά μου έρχονται στο μυαλό κάποια παραδείγματα από συναισθήματα: ένα έχει να κάνει με το να βρίσκομαι στη ζωή, κάποιες από τις στιγμές που νιώθω πιο ζωντανός από ποτέ είναι όταν παίζω μουσική που είναι τόσο ζωτική και αληθινή. Οπότε κατ’ αυτήν την έννοια το παίρνω πολύ σοβαρά, σαν να ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου… Όχι απλά για μένα, αλλά και για το κοινό. Είναι σαν αυτά τα τραγούδια να είναι ένας τρόπος για να νιώσω πραγματικά ζωντανός μέσα σε μια ζωή των ζωντανών νεκρών. Φυσικά είναι μόνο τραγούδια, και το συγκρότημα είναι απλά μια παρέα τύπων που παίζουν μουσικά όργανα και ουρλιάζουν. Οπότε πρέπει να ‘μαστε επιφυλακτικοί με όλα αυτά (σ.σ. “take with a grain of salt” είπε συγκεκριμένα), δε γίνεται να ξεχνάμε ότι το να παίζουμε τραγούδια δε θα μας σώσει. Ίσως να κάνει τη ζωή καλύτερη, και ίσως να νιώθουμε κοντά ο ένας με τον άλλον, και με το κοινό, όταν παίζουμε, αλλά δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι η μπάντα ή η μουσική θα κατακτήσει τους αναπόφευκτους θανάτους μας. Απλά θα μας κάνει να νιώσουμε λίγο καλύτερα για κάποιο διάστημα. Οπότε κατ’ αυτήν την έννοια υπάρχει πάντα μία γεύση ξεγνοιασιάς και μία αίσθηση του χιούμορ με την μπάντα. Χωρίς αυτό κάθε live θα έμοιαζε περισσότερο με κηδεία για τους εαυτούς μας, παρά με γιορτή με το κοινό για το πόσο έντονη μπορεί να είναι η ζωή μέσα στον στείρο κόσμο μας.

Η μουσική σας είναι πολύ χαρακτηριστική και ιδιαίτερη. Τα φωνητικά σου επίσης. Ποιες είναι οι μουσικές επιρροές σας;

Greg: Αν σου πω μάλλον δε θα με πιστέψεις. Αλλά ορίστε: η πρώτη μου έμπνευση είναι η κλασική μουσική από διάφορους συνθέτες (για το πάθος και την ένταση της, που επιτυγχάνονται με έναν τρόπο τόσο διαφορετικό από το hardcore)… Πολύ heavy metal (όπως Skid Row, W.A.S.P., Ratt, Triumph, Dokken για την επική τελειότητα τους από μπάντα σε μπάντα και την ικανότητα τους να δείχνουν ωραίοι σε στενά ρούχα)… Πολλές από τις μπάντες στις οποίες παίζαμε παλιότερα (όπως τα συγκροτήματα του Sean, Strain και By a Thread, και οι Trial από μένα)… Και επίσης λατρεύω μπάντες σαν τους Behemoth που πραγματικά επεκτείνουν τα όρια του τι είναι δυνατό. Μας αρέσει να ακούμε αυτές τις μπάντες (εννοώ αυτές που παίζαμε παλιότερα) και να σκεφτόμαστε τι έχουμε μάθει σε προσωπικό επίπεδο από τότε που ηχογραφήθηκαν αυτοί οι δίσκοι, και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά με τη μουσική μας, συνειδητοποιώντας αυτά τα πράγματα. Όλοι μας έχουμε τόσο διαφορετικές επιρροές, είναι θαύμα το πώς δεν σκοτωνόμαστε μεταξύ μας και καταφέρνουμε να κάνουμε μουσική μαζί η οποία μας αρέσει και με την οποία χαιρόμαστε.

Στην κασέτα σας προτείνετε ένα σωρό βιβλία, ενώ έχετε και άλλα τόσα αποφθέγματα! Επειδή πολλοί δεν την έχουν, αν θέλετε προτείνετε μας μερικά αξιόλογα πράγματα να ψάξουμε.

Greg: Βεβαίως! Παρακάτω είναι η ίδια η λίστα. Λέει πολλά παραπάνω απ’ όσα θα μπορούσα να σκεφτώ εγώ σαν νέες προτάσεις. Αν θα ‘πρεπε να διαλέξεις ένα πράγμα από την παρακάτω λίστα, εγώ θα σου πρότεινα: όλα. Φυσικά πάντα ανανεώνουμε αυτήν τη λίστα, και οι νέες προτάσεις θα συγκεντρωθούν και θα εμφανιστούν στον επόμενο δίσκο του συγκροτήματος.

Οι BetweenEarth & Sky ταπεινά σας προτείνουν να:

Διαβάσετε:

The Denial of Deathκαι Escape From Evil, του Ernest Becker; Man’s Search For Meaning, του Viktor Frankl; Half the Sky: Turning Oppression into Opportunity for Women Worldwide, των Nicholas Kristof και Sheryl WuDunn; Stop Walking on Eggshells, των Paul T. Mason και Randi Kreger; Burning Fight: The Nineties Hardcore Revolution in Ethics, Politics, Spirit, and Sound, του Brian Peterson; Rolling Thunder, της CrimethInc Collective; Unbearable Lightness of Being και Immortality του Milan Kundera; The Plague του Albert Camus; The Trial του Franz Kafka; Cat’s Cradle του Kurt Vonnegut; Blood Meridian του Cormac McCarthy; Persepolis της Marjane Satrapi; Fun Home τηε Alison Bechdel; The Religious Case Against Belief,του James P. Carse; The Road on Which We Came: A History of the Western Shoshone, του Steven J. Crum; The Walking Dead του Robert Kirkman; Green is the New Red του Will Potter; V For Vendetta του Alan Moore

Δείτε:

Flight From Death; Why We Fight; Smile Pinky; Man on Wire; The Big Lebowski; The Power of Nightmares; The Devil Came on Horseback; Anchorman; Dawn of the Dead; The Canary Effect; The Good, The Bad, and The Ugly; Metalocalypse (season one); Rushmore; Earthlings

Ακούσετε:

Behemoth “Evangelion”, Propagandhi “Supporting Caste”; Lou Reed “New York”; The Proletariat “Indifference”, Immortal “Sons of Northern Darkness”; From the Depths “Germinate”; Queensryche “Operation: Mindcrime”; Youth of Today all; Miles Davis “Kind of Blue”; Los Crudos “Asesinos”; Immortal Technique “Revolutionary Vol. 2”; Seven Generations “To See the End”; Dead Prez “Let’s Get Free”; Parallax “Mediums & Messages”; Estea El & K-Rec “Eternally Fresh Forever the Def”

Ψάξετε:

veganism; Ronnie James Dio; greatest hockey fights; raw food recipes; SHAC 7; siteswap; Earth First; straightedge; The Onion; double cross webzine; One Hundred For Haiti; Tim and Eric; Al Jazeera; xstuckinthepastx; Planet Earth; thelifeyoucansave

Happy: Εγώ προτείνω την αναζήτηση οποιασδήποτε τέχνης που φωτίζει το μυαλό, την καρδιά ή τον κόσμο. Εγώ προσωπικά έχω βρει μια βαθιά σύνδεση με έργα λογοτεχνικής φαντασίας. Εδώ υπάρχει μία σύντομη λίστα με μερικά βιβλία που μου έχουν δώσει νέους τρόπους ερμηνείας του κόσμου ή που έχουν ξεθάψει ένα αίσθημα από μέσα μου που μου φάνηκε πραγματικό τη στιγμή που το κατανόησα ουσιαστικά: The Sirens of Titan του Kurt Vonnegut, The Crossing του Cormac McCarthy, You Are Not a Stranger Here του Adam Haslett, The Unbearable Lightness of Being του Milan Kundera, The Dog of the Marriage του AmyHempel, The Elegance of the Hedgehog του Muriel Barbery. Δεν ξέρω πόσα από αυτά είναι διαθέσιμα στα ελληνικά. Συγνώμη.

Τι ακούτε για την Ελλάδα εκεί που μένετε;

Greg: Ακούμε λίγα πράγματα για την οικονομία της Ελλάδας, και ακούμε λίγα πράγματα για διαμαρτυρίες από καιρό σε καιρό, αλλά στην πραγματικότητα δεν ακούμε και πολλά. Στα αμερικάνικα media αρέσει όταν η Mile yCyrus κουνάει τους γοφούς της αισθησιακά και όταν ο Ben Affleck επιλέγεται να γίνει ο επόμενος Batman. Επίσης μας αρέσει όταν οι άνθρωποι πεθαίνουν. Συνήθως με τρομερούς τρόπους. Εκτός αυτών, εάν μία οικονομία δεν πάει καλά ή αν οι άνθρωποι διαμαρτύρονται κάπου δεν παίζει ρόλο στα mainstream media. Θα ‘πρεπε να δουλέψετε σκληρότερα, παιδιά! Πρέπει να αρχίσετε να κουνάτε αισθησιακά τους γοφούς σας μέσα σε κοστούμια του Batman, ενώ σκοτώνετε αβοήθητους ανθρώπους με χημικά όπλα. Τότε θα αρχίσουμε να ακούμε περισσότερα για εσάς στις Η.Π.Α.

ToOf roots and wingsEP ήταν ένα από τα καλύτερα πράγματα που άκουσα τελευταία. Έχετε καθόλου νέο υλικό; Σχεδιάζετε κάτι καινούριο;

Greg: Έχουμε περίπου 12 demo κομμάτια τα οποία θα χρησιμοποιήσουμε σαν βάση για την επόμενη ηχογράφηση μας, η οποία θα είναι full-length. Θα δουλέψουμε τον επόμενο δίσκο το φθινόπωρο του 2013 και θα τον ηχογραφήσουμε κατά πάσα πιθανότητα στο πρώτο μισό του 2014. Είμαστε ενθουσιασμένοι που θα ηχογραφήσουμε με το φίλο μας Theo Goutzinakis… προσέχεις το όνομα;  Είναι από την καναδέζικη pop-punk μπάντα Gob και είναι τρομερός μηχανικός ήχου, και είναι Έλληνας!

Greg, πέρα από τη μουσική, ασχολείσαι με πολλά άλλα projects. Ντοκιμαντέρ, ομιλίες σε συνέδρια κ.ά. Δε βαριέσαι ποτέ; Τι σε ωθεί να τα κάνεις όλα αυτά; Νιώθεις χαρούμενος για πράγματα που έχεις κάνει;

Greg: Ποτέ δε βαριέμαι. Δεν υπάρχει χρόνος για να βαρεθώ, και υπάρχουν τόσα να κάνω –τόσα διασκεδαστικά και συναρπαστικά πράγματα- που δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα βαρεθώ ποτέ. Γιατί τα κάνω όλα αυτά, από τις spokenword περιοδείες στα συγκροτήματα και από τη δουλειά στο One Hundred For Haiti (http://www.onehundredforhaiti.org) στο να ηχογραφώ επεισόδια για podcasting (http://www.betweenearthandsky.com) (σ.σ. podcasting: σκεφτείτε κάτι σαν το διαδικτυακό ραδιόφωνο, αλλά όχι ακριβώς); Γιατί η ζωή είναι μικρή, και σε αυτόν το χρόνο που έχω, που μπορεί να μην είναι πολύς, θέλω να βάλω όσο περισσότερη δημιουργία μπορώ. Θα ΄θελα πολύ να δημιουργώ και να μοιράζομαι ό,τι έχω να μοιραστώ. Θα ‘θελα να σας προσκαλέσω να με ακολουθήσετε σ’ αυτό το ταξίδι! Ο κόσμος είναι ένα εύκολο μέρος για τεμπελιά. Πιστεύω ότι η τεμπελιά είναι βαρετή. Σίγουρα έχει πλάκα να χαλαρώνεις για λίγο από ώρα σε ώρα και να βλέπεις το “The big Lebowski” ή να βγαίνεις με φίλους… αλλά υπάρχει και τόσος πολύς χρόνος που ξοδεύουμε που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για να κάνουμε απίστευτα πράγματα. Πάντα ελπίζω ότι τα πράγματα που κάνω έχουν αντίκτυπο σε άλλους ανθρώπους, και καμιά φορά αυτό όντως συμβαίνει.

Κλείστε αυτήν τη συζήτηση με ένα αγαπημένο σας απόφθεγμα. Ένα που να μην υπάρχει στο album σας!

Greg: «Το να ζεις μια γεμάτη ζωή σημαίνει να ζεις με την επίγνωση του βουητού του τρόμου που υποβόσκει» -Ernest Becker.

Happy: «Το νόημα είναι ένα ασταθές οικοδόμημα που χτίζουμε με σκουπίδια, δόγματα, παιδικά τραύματα, άρθρα εφημερίδων, τυχαίες παρατηρήσεις, παλιές ταινίες, μικρές νίκες, ανθρώπους που μισήσαμε, ανθρώπους που αγαπήσαμε· ίσως είναι έτσι επειδή η αίσθηση μας για το ποια είναι η υπόθεση είναι κατασκευασμένη με τόσο ακατάλληλα υλικά που την υπερασπιζόμαστε τόσο λυσσαλέα, ακόμα και μέχρι θανάτου» -Salman Rushdie, “Imaginary homelands”, Imaginary Homelands.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s