Catharsis/Between Earth & Sky/Liberal Youth/Priests on Heroin/Wasted Struggle, 04/08, Durer Kert, Βουδαπέστη

August 6, 2013

Ένα μήνα πριν είχαμε τους Neurosis στο Μιλάνο. Ποιος θα μου το ‘λεγε ότι μέσα σε ένα καλοκαίρι θα έβλεπα τις δύο πιο αγαπημένες μου μπάντες live. Βασικά ποιος θα μας το λεγε ότι οι Catharsis θα περιόδευαν εν έτη 2013 στην Ευρώπη. Από την πρώτη στιγμή που ακούσαμε το “Passion”, πολλοί από εμάς φανταζόμασταν πώς θα ήταν ένα live των Catharsis. Πώς θα ήταν να βλέπεις την μπάντα που αλλάζει ζωές. Όλα αυτά τα χρόνια είχα ξεψαχνίσει ό,τι είχε και δεν είχε το Youtube (ψάξτε το -περιέχει θησαυρούς), αλλά το real deal ήταν αυτό που είδα προχτές.

Καταρχήν γούσταρα κατεθείαν όταν συνειδητοποίησα ότι οι Catharsis θα παίξουν σε ένα μικρό, κλειστό χώρο. Έχοντας τσεκάρει τα video από τις εμφανίσεις τους σε festival κατάλαβα ότι εκεί το συναίσθημα είναι σαφώς διαφορετικό. Εγώ ήθελα ιδρώτα, την μπάντα μπροστά μας και όχι από πάνω μας, τον κόσμο δίπλα μου να χτυπιέται και όχι να σφυρίζει αδιάφορα μέχρι να βγει η αγαπημένη του μπάντα. Και αυτό ζήσαμε.

Η βραδιά ξεκίνησε με 3 ντόπιες μπάντες, τους Wasted Struggle, Priests on Heroin και Liberal Youth. Οι πρώτοι έπαιζαν ένα ελαφρώς αδιάφορο, μοντέρνο metalcore, τους δεύτερους δυστυχώς δεν τους είδα και οι τρίτοι, απ’ ό,τι κατάλαβα, πρέπει να είναι ονομαστοί στην Ουγγαρία, αφού το old-school hardcore τους ξεσήκωσε τον κόσμο. Violent dancing, sing-alongs, αμάνικα και καπελάκια, τέτοια φάση.

Η διαφορά έγινε με τους Καναδούς Between Earth & Sky, την έκπληξη της βραδιάς. Μπάντα που υπάρχει 13 χρόνια (ένα album στο ενεργητικό τους) και αυτή ήταν η πρώτη τους περιοδεία, άρα βλέπαμε το 5ο ή 6ο live τους, δε θυμάμαι. Αυτός ήταν και ο τελευταίος σταθμός της περιοδείας τους -τέλεια, θα βλέπαμε σίγουρα μία κολασμένη εμφάνιση. Οι τύποι παίζουν μοναδικό hardcore/crust, με ιδιαίτερες μελωδίες, προσωπικό ήχο, περίεργα θέματα όπου πρέπει και, κυρίως, απίστευτα φωνητικά. Ο τραγουδιάρης, πέρα από ωραίο performance (σπαστικές κινήσεις, απόγνωση στο βλέμμα, τρέλα), είχε ουσιαστική φωνή. Πεντακάθαρη άρθρωση, rap-άριζε κατά κάποιον τρόπο και είχε οργή. Πριν από κάθε τραγούδι έκανε μία εκτενέστατη εισαγωγή για το θέμα που διαπραγματευόταν, ενδιαφέροντα θέματα. Με συνοπτικές διαδικασίες μετά την εμφάνιση τους αγόρασα την κασέτα τους -να περιμένετε αποθεωτικό review.

Ο κόσμος ψιλο-τίγκαρε το club, ήρθε η ώρα των Catharsis. Και ναι, ήταν όπως το φανταζόμασταν. Ένταση, πάθος, συγκίνηση. Καταρχήν από κάτω γινόταν το έλα να δεις. Ακατάπαυστο stage-diving, crowd-surfing, ο κόσμος να παίρνει το μικρόφωνο, γενικά χαμός, πολύ δυνατή ατμόσφαιρα. Πάνω στη σκηνή, τώρα, η ένταση ήταν ακριβώς η ίδια. Όταν έχεις έναν Brian που κάθε live για αυτόν είναι μία αφορμή για προσωπική επανάσταση, δεν μπορείς να περιμένεις τίποτα άλλο από έναν άνθρωπο που θα σου μεταδώσει την ενέργεια του είτε ουρλιάζοντας, είτε κοιτάζοντας σε στα μάτια, είτε δίνοντας σου το μικρόφωνο, είτε τρέχοντας δεξιά και αριστερά (δε στάθηκε στιγμή). Ναι, η μουσική των Catharsis μόνο έτσι θα μπορούσε να παιχτεί.

Ερωτήματα φυσικά και υπάρχουν σχετικά με το reunion των Catharsis (δεν είναι του παρόντος), αλλά η αλήθεια είναι ότι κατά τη διάρκεια του live δεν υπήρχαν τέτοια θέματα. Μουσικά και σαν παρουσίες το συγκρότημα ήταν δεμένο και στιβαρό, κι ας μην είχαν παίξει ξανά (αν δεν κάνω λάθος) στο παρελθόν οι Brian, Rob, Jimmy, Ernie και Alexei όλοι μαζί. Όλοι φαίνονταν δοσμένοι και να το γουστάρουν, ιδίως αυτός ο Alexei ήταν σωστός τυφώνας, ίσως ο καλύτερος drummer που έχω δει. Το καινούρο κομμάτι που έπαιξαν (“Absolution” -υπάρχει στο “Light from a dead star” box-set) έσπαγε κόκκαλα, αλλά οι πιο συγκινητικές στιγμές ήταν μάλλον το “Arsonist’s prayer” και το “The witch’s heart”. Και από το “Samsara” έπαιξαν αρκετά κομμάτια! Για ένα “Deserts without mirages” θα έδινα και την ψυχή μου (ή κάτι από το “Catharsis” EP), αλλά και μόνο αυτά που ακούσαμε μας ολοκλήρωσαν για εκείνο το βράδυ. Ήταν μία αξέχαστη εμπειρία, το άλλο πρωί ένιωθες μία πίκρα που τελείωσε. Ας ελπίσουμε να κατηφορίσουνε και προς Ελλάδα, όπως και είναι στα σχέδια τους.

Υ.Γ. Αν υπήρχε ένα πράγμα που να μας ξενέρωσε αυτό ήταν ήταν κάποιοι λιώμα που ούρλιαζαν σε άκυρες φάσεις ή έκαναν σαν μαλακισμένα και καταλάβαινες ότι δεν πήραν χαμπάρι από αυτό που έβλεπαν εκείνη τη στιγμή.

Set-list:

“Panoptikon”
“… Obsession”
“Bow down”
“Choose your heaven”
“Sacred and profane”
“The witch’s heart”
“Exterminating angel”
“Absolution”
“Arsonist’s prayer”
“Threshold (to enter the heart must break)”
“Duende”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s