From the Depths/Επιθανάτιος Ρόγχος/Dyspnea/March into the Void, Πάτρα/Θεσσαλονίκη

May 17, 2013

(Η ανταπόκριση αυτή γράφτηκε το 2010)

Πάτρα: λίγα κομμάτια από τους From the Depths (5 ή 6, αν θυμάμαι καλά), αλλά με πολύ καλό ήχο και ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ παρουσία. Μιλάμε για επαναστατικό πάθος, για ειλικρινή ένταση. Σπάνιο πράγμα. Τους έβλεπες και ανατρίχιαζες, δεν κάνω πλάκα. Το μειωμένο set οφείλεται στο ότι εδώ και πάνω από ένα μήνα παίζουν ΚΑΘΕ μέρα (με εξαίρεση τη μέρα που ταξίδεψαν από ιταλία στην ελλάδα), με αποτέλεσμα η τραγουδίστρια Monica να μην αντέχει πιο πολλά κομμάτια. Από το album τους ”Germinate” έπαιξαν τα ”Let the black flag fly”, ”Last transmission” και ”Joan of Arc with hair aflame”.

Η συναυλία τους στην Αθήνα δυστυχώς δεν έγινε.

Θεσσαλονίκη: οι Dyspnea ξεκίνησαν με το γνωστό crust τους. Όχι και ο καλύτερος ήχος, αλλά ωραία εμφάνιση. Στη συνέχεια είδαμε τους θεούς Επιθανάτιος Ρόγχος σε μία ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ εμφάνιση. Πραγματικά, όποιος δεν ήταν εκεί δεν μπορεί να καταλάβει για τι πράγμα μιλάμε. Οι τύποι ισοπεδόνουν τα πάντα. Στην αρχή είχαν κάποια ηχητικά προβλήματα, αλλά με την ώρα ξεπεράστηκαν. Απίστευτη μπάντα- απίστευτη εμφάνιση. Το κοινό αφήνιασε σε κάμποσα κομμάτια. Στη συνέχεια ακολούθησαν οι From the Depths. Πίστευα ότι η συγκίνηση που ένιωσα στην Πάτρα δε θα μπορούσε να επαναληφθεί, αλλά τελικά ήταν επί 10. Πάθος, συγκίνηση και ξανά ΠΑΘΟΣ. Όταμ βλέπεις όλη την μπάντα να τα σπάει, όταν βλέπεις τον Brian να μην το χωράει ο τόπος, δε γίνεται να μη συνειδητοποιήσεις ότι βλέπεις κάτι ξεχωριστό. Όπως και στην Πάτρα, κι εδώ οι From the Depths έστειλαν τα πολιτικά τους μηνύματα, είτε με τα λόγια τους πριν τα τραγούδια, είτε με τα ίδια τα τραγούδια. Ο ήχος δυστυχώς ήταν πολύ δυνατός με αποτέλεσμα να βουίζουν τα αυτιά μας για 2 μέρες, ενώ εκεί μπροστά που ήμουν δεν άκουγα καλά και τη Monica, αλλά αυτοί οι παράγοντες δε στάθηκαν εμπόδιο για να μιλίσουμε για μία εμφάνιση που άφησε πολλούς με ανοιχτό το στόμα. Τους βλέπεις και νιώθεις ότι αλλάζεις εδώ και τώρα. Κρίμα όσοι έχασαν αυτήν την μπάντα και το όλο concept της. Το set ήταν πάλι μικρό, το καλό ήταν ότι έπαιξαν το ”Marathon” που δεν ακούσαμε στην Πάτρα. Στο τελευταίο κομμάτι, το ”Joan of Arc with hair aflame” ένιωθες την έκρηξη μέσα σου. Γροθιές στον αέρα, ουρλιαχτά, συγκίνηση. Να σημειωθεί ότι και στη Θεσσαλονίκη και στην Πάτρα η μπάντα είχε πάγκο με μπλουζάκια, C.D. από αρκετές μπάντες, αναρχικά βιβλία και έντυπα, DVD, κασέτες κ.ά. Για το τέλος αφήσαμε τους March into the Void, που ξεχώρισαν αφού ήταν και οι πιο heavy από όλους. Ωραία εμφάνιση, και ο κόσμος δεν το κούνησε ρούπι παρά το (πολύ) περασμένο της ώρας.

Υ.Γ. Για άλλη μια φορά αποδείχθηκε ότι οι D.I.Y. συναυλίες είναι απλά απλησίαστες με τις συναυλίες σε αρένες ή clubs. Όποιος δεν το έχει ζήσει, απλά χάνει κάτι τεράστιο. Το να βοηθάς την αγαπημένη σου μπάντα να στήσει, ο τραγουδιστής να σου δίνει το μικρόφωνο, να τρώτε μαζί, να μιλάτε κλπ. Και ναι, όλα αυτά με την αγαπημένη σου μπάντα. Μετά τη βλέπεις αλλιώς. Και ίσως να δεις κι αλλιώς την όλη φάση.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s