Crippled Black Phoenix/Sleepstream/Tuber, Eightball, 09/03

May 17, 2013

(Η ανταπόκριση αυτή γράφτηκε το 2012)

Με πόση ανυπομονησία την περιμέναμε αυτήν τη συναυλία; Με πολύ. Οι C.B.P. είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες μπάντες της εποχής μας (και, προσωπικά, ένα τεράστιο απωθημένο μου), τα νέα που ακούσαμε από Αθήνα για τρίωρο set έκαναν τα σάλια μας να τρέχουν, οπότε τα πάντα έδειχναν ότι η βραδιά της Παρασκευής θα ήταν αξέχαστη.

Μία βραδιά που ξεκίνησε αρκετά νωρίς, βέβαια, λόγω ακριβώς του μεγάλου set που θα έπαιζαν οι Crippled Black Phoenix. Κάτι που με έκανε, δυστυχώς, να χάσω το set των Tuber, μιας και όταν έφτασα στο club κατά τις 21:00, αυτοί ήδη μάζευαν τα όργανα τους.

Η συνέχεια δόθηκε με τους Sleepstream, άλλη μία ελληνική μπάντα. Δεν τους είχα ξανακούσει, και μπορώ να πω ότι μου φάνηκαν αρκετά ωραίοι. Instrumental post rock/metal με βιολί και τσέλο, όμορφες ατμόσφαιρες και η ώρα πέρασε, αν μη τι άλλο, ευχάριστα. Είχαν και το C.D. τους εκεί τα παιδιά, προσωπικά θέλω να τους ακούσω πιο προσεκτικά στο μέλλον.

Και έφτασε η ώρα για τους μεγάλους. Σε ένα Eightball που γέμιζε σιγά- σιγά (αν και το έχω παράπονο ότι τελικά πολύ λίγοι τους ακούνε, ρε γαμώτο), πάμε κι εμείς μπροστά- μπροστά για να δούμε από κοντά τους ήρωες μας. Θα είναι καλός ο καινούριος τραγουδιάρης; Θα παίξουν το ”We forgotten who we are”; Θα παίξουν όσο στην Αθήνα ή το Eightball θα τους σουτάρει για την disco βραδιά του;

Ας τα πάρουμε ένα-ένα. Καταρχήν το set- list ήταν το αναμενόμενο. Δηλαδή: σχεδόν ολόκληρο το ”I, vigilante”, πάνω από τα μισά τραγούδια του καινούριου δίσκου και επιλεγμένες στιγμές από τα δύο πρώτα. Προσωπικά (αλλα και απ’ ό,τι κατάλαβα από τις αντιδράσεις του κόσμους, γενικά) άκουσα ό,τι ήθελα να ακούσω, δεν έμεινα παραπονεμένος. Εκεί που rock stars παίζουν μία ώρα με το ζόρι και αποχαιρετάνε, οι C.B.P. κατέβηκαν από τη στιγμή μετά από 2 ώρες και 20 λεπτά και 18 τραγούδια συνολικά. Και θα έπαιζαν κι άλλο, αν τους άφηναν. Και με 15 ευρώ εισητήριο, ε. Και με merchandise (που, δυστυχώς, μας ήρθε λειψό στη Θεσσν/ικη, καταραμένοι Αθηναίοι!) με μπλούζες στα 10 ευρώ και C.D. στα 15. Έτσι, για να καταλαβαίνουμε λίγο γιατί κάποιες φορές νιώθουμε ΑΠΟΛΥΤΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ από μία μπάντα.

Anyway, ας ξαναγυρίσουμε στα της συναυλίας. Οι C.B.P. ξεκίνησαν το set τους με 3 τραγούδια από το καινούριο τους album (λογικό), ο ήχος ήταν αψεγάδιαστος (μόνο εκεί που καθόμουνα δεν άκουγα τόσο καλά το lead κιθαρίστα), αλλά ο κόσμος μέτριος στις αντιδράσεις του. Ο (επιβλητικός) Justin Greaves μας την είπε γι΄αυτό, και σιγά- σιγά ο κόσμος άρχισσε να ζεσταίνεται. Βέβαια αυτό έγινε και λόγω του γαμάτου set- list, π.χ. κάτι ”When you ‘re gone” και κάτι ”444” σίγουρα έπαιξαν το ρόλο τους που ο κόσμος δεν μπορούσε να σταματάει να χειροκροτάει και να χορεύει.

Αποκορύφωμα του δεσίματος κοινού- μπάντας, η εκτέλεση του ”Burnt Reynolds”. Το κοινό να τραγουδάει τη βασική μελωδία ήδη πριν (!) το παίξουνε, ο Justin να κατεβαίνει από τη σκηνή και να παρατάει την κιθάρα του και να αρχίζει τις αγκαλιές, γενικά ένα πολύ συγκυνητικό και όμορφο κλίμα. Είμαι σίγουρος ότι και οι ίδιοι γούσταραν πάρα πολύ.

Εκτελεστικά, τώρα, η μπάντα κινήθηκε σε άριστα επίπεδα. Ο νέος τραγουδιστής, Matt Simpkin (ο οποίος είναι ο γιος του μπασίστα), έβαλε τα γυαλιά σε όλους τους δύσπιστους, τα τραγούδησε όλα πάρα πολύ ωραία, και πιστεύω ότι άνετα μπορεί να συνεχίσει με την μπάντα. Προσωπικά, εγώ έπαθα πλάκα με την πληκτρού/backing vocals, το στυλ της ήταν πολύ ωραίο. Κια, φυσικά, ο αρχηγός Justin Greaves που ήταν κάτι σαν ήρεμη δύναμη. Γενικά τα έπαιξαν όλα πολύ ωραία, ίσως και καλύτερα από το C.D., τι ίσως, σίγουρα. Δηλαδή σε κάτι ”We forgotten who we are” νόμιζες ότι ήσουν αλλού, πραγματικά. Και μην ξεχνάμε ότι οι τύποι δεν κόλωσαν να κλείσουν με ”Bella ciao/El pueblo unido jamás será vencido”, μέσα σε ένα γιορτινό κλίμα χορού, αισιοδοξίας και επανάστασης. Κάτι που το προμύνηε, βέβαια και το πανώ ”Rise up and fight” από πίσω, καθώς και ατάκες του Justin. Τι νομίζετε, τα συνδέουν όλα οι C.B.P., και συναίσθημα, και απόδοση και ριζοσπαστικοποίηση.

Set-list:
Nothing (we are…)
The heart of every country
Get down and live with it
Fantastic justice
When you ‘re gone
A letter concerning dogheads
The brain/Poznan
Laying traps
Born in a hurricane
Release the clowns
Of a lifetime
444
Troublemaker
Whissendine
We forgotten who we are
Rise up and fight

Encore:
Burnt Reynolds
Bella ciao/El pueblo unido jamás será vencido

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s