Innermost ”Menschenkenntnis” E.P. (2003)

February 10, 2013

(Το review αυτό γρράφτηκε το 2012)

Innermost ”Menschenkenntnis” E.P. (2003)

Λοιπόν, εδώ έχουμε μία πρόταση που θα μας πάει κάμποσα χρόνια πίσω. Θα αναφερθούμε σε μία σκηνή που ίσως προκαλέσει νοσταλγικές σκέψεις σε κάποιους, και ίσως προτείνει νέους ήχους/μπάντες σε άλλους.

Μιλάω για ένα κύμα μπαντών που ξεπήδησε στη χώρα μας στις αρχές των 00’s. Μπάντες που ποτέ δεν έγιναν ιδιαίτερα γνωστές (οι πιο πολλές διαλύθηκαν, βασικά), αλλά εκείνη την εποχή πήγαν τον ακραίο ήχο στη χώρα μας λίγα βήματα πιο πέρα από τα γνωστά. Μιλάω για τους Sun of Nothing, τους Straighthate, τους Stagnate, τους Konkave κ.ά. Και (ανεξάρτητες) εταιρείες όπως οι Blastbeat Mailmurder/Productions, Damaged Productions, Venerate Industries κ.ά. Όλα αυτά έγιναν σχεδόν ταυτόχρονα, λες και υπήρχε ένα underground καζάνι που έβραζε. Λίγες, πραγματικά αξιόλογες, ελληνικές μπάντες είχαν μυριστεί τι έπαιζε στο εξωτερικό, ποιοι ήταν οι νέοι κανόνες που έπαιζαν στον extreme ήχο, και βάλθηκαν να μας συστήσουν σε αυτόν. Οι Innermost ήταν μία από αυτές.

Δυστυχώς, αυτό το (αυτοχρηματοδούμενο) E.P. είναι και η μοναδική (επίσημη) δουλειά του σχήματος. 6 κομμάτια που προσπαθούν να σε εξοντώσουν ψυχικά. Γουστάρετε black; Θα βρείτε φωνητικά που σας ταιριάζουν και riff που ταιριάζουν στο ιδίωμα. Γουστάρετε death/grind; Τα blastbeat δίνουν και παίρνουν. Γουστάρετε hardcore; Πολλές θα φορές θα κουνάτε το κεφάλι σας ρυθμικά. Γουστάρετε αργά, μελωδικά περάσματα; Κι από αυτά θα βρείτε.

Δίσκοι σαν το ”Menschenkenntnis” E.P. (ναι, το γράφω κάθε φορά, δεν το κάνω copy- paste) είναι τόσο γαμάτοι γιατί κάνουν ένα ρεζουμέ του σκληρού ήχου. Δεν κολλάνε σε ταμπέλες. Ό,τι είναι ακραίο μας κάνει. Γι’ αυτό και θα δείτε ότι θα κολλάτε με διάφορα σημεία. Καταρχήν τα φωνητικά είναι καταπληκτικά. Σκισμένα ουρλιαχτά που κοντράρουν στα ίσα τον Lindberg των παλιών At the gates. Τα riff είναι επίσης πολύ αξιόλογα. Όχι υπερβολικά τεχνικά, δίνουν βάρος στην πόρωση κυρίως και οι μελωδίες είναι πολύ καλές. Μη φανταστείτε σουηδικές φλωριές, πιο πολύ θα σας έρθουν στο μυαλό μπάντες όπως οι Caliban και οι Heaven Shall Burn, δηλαδή τέκνα της ΣΩΣΤΗΣ σουηδικής μελωδίες (βλέπε At the Gates κλπ.). Προφανώς το hardcore αίσθημα είναι διάχυτο παντού. Αποκορύφωμα του δίσκου το 6- λεπτο ”Phoenix”. Ένα αργό, διαστροφικό κομμάτι που σε ανατριχιάζει με τα βασανιστικά ουρλιαχτά του Λάμπρου Τσολάκου και του Πάνου Αγόρου (guest συμμετοχή- τραγουδάει στους Dephosphorus τώρα). Πραγματικά σε σημεία είναι λες και βασανίζουν μωρά, απίστευτη απόδοση. Τσεκάρετε τις αντοχές σας.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s