Uphill Battle

February 9, 2013

(Το αφιέρωμα αυτό γράφτηκε το 2010)

Uphill Battle

ΟΚ, έχουν αναφερθεί όλα τα κλασικά (Napalm Death, Brutal Truth, Carcass κλπ.), καιρός να πάμε και σε κάτι πιο ”κρυμμένο”. Οι Uphill Battle είναι το λαμπρό παράδειγμα αδικοχαμένης μπάντας, μίας μπάντας που πέρασε, έλαμψε και έφυγε χωρίς να την πάρει χαμπάρι σχεδόν κανείς. Συγκρότημα της Relapse, ε, από εκείνη την εποχή που κάθε δίσκος με το σηματάκι αυτής της εταιρείας πάνω του χαρακτηριζόταν από δύο πράγματα: πρώτον ποιότητα και δεύτερον καινοτομία, πειραματισμός. Οι Uphill Battle πρόλαβαν να κυκλοφορήσουν μόνο 2 δίσκους (και μία συλλογή) πριν τους φάει η μαρμάγκα, πάμε να δούμε τι παίζει:

”Uphill Battle” (2002)

Καταρχήν να σημειώσουμε ότι δε μιλάμε για το κλασικό grind, αλλά μία μίξη grind/hardcore/progressive στοιχείων. Γενικώς είναι δίσκος που μπορεί να ακουστεί άνετα από κάποιον που απλά γουστάρει τεχνική μουσική, με πολλές αλλαγές αλλά με βάση στην ουσία πρώτα απ’ όλα. Πραγματικά, οι Uphill Battle στο ντεμπούτο τους σε αφήνουν ανοιχτό με την τεχνική τους, αλλά και με την ικανότητα τους να χειρίζονται τόσο εύκολα όλες τις επιρροές τους. Beatdown σημεία, riff- άρες βγαλμένες από παλιούς thrash/death δίσκους, black metal τζούρες, μελωδίες όπου χρειάζονται (σκοτεινές μελωδίες, όχι φλώρικες) και όλα αυτά μέσα στο ίδιο τραγούδι τις περισσότερες φορές. Τα άτομα τεχνικά δεν πιάνονται, ΟΚ, αλλά το θέμα είναι να έχεις και κάτι να πεις μουσικά. Ε, οι Uphill Battle έχουν. Με μέσο όρο διάρκεια τα 2 λεπτά σε κάθε κομμάτι, οι τύποι χώνουν τα πάντα, ολόκληρες δισκογραφίες. Δώστε βάση σε αυτά τα 3 τραγούδια που είναι στη σειρά: ”The stench is spreading”, ”Ripped off face”, ”Forked tongue”. Μιλάμε σου τινάζεται ο εγκέφαλος. Ιδίως το ”Ripped off face” είναι άνετα το αγαπημένο μου, υπάρχει και σε video παρακάτω. Ξεκινάει με ένα ΠΟΡΩΤΙΚΟΤΑΤΟ riff- άκι που σε πιάνει από τα μούτρα, συνεχίζει στο γνώριμο technical grind μοτίβο που διακατέχει όλο το album, ενώ όταν ακούς το σημείο που ο τυπάς ουρλιάζει μόνο με το μπάσο από πίσω είσαι έτοιμος να παραδώσεις πνεύμα. Κι όμως, κάπου εκεί σκάει και ένα από τα ΚΑΛΥΤΕΡΑ black metal riffs που έχω ακούσει, μία πραγματική κάθαρση του τραγουδιού. Ρε, οι τύποι είναι καλλιτέχνες. Ο καθένας θα κολλήσει και με κάτι διαφορετικό. Άλλος με το τρελό drum intro του ”Memory”, άλλος με την ψυχεδελική αύρα του ”Climate control” (το πιο μελωδικό κομμάτι του δίσκου), άλλος με τη ρυθμική riff- άρα του ”Old” και πάει λέγοντας. Κομμάτι- κομμάτι δομείται ένα album που σε αφήνει με ανοιχτό το στόμα.

”Wreck of nerves” (2004)

Το ”Wreck of nerves” όταν βγήκε έκανε αρκετή αίσθηση και γενικά θεωρείται το αποκορύφωμα της μπάντας. Θυμάμαι χαρακτηριστικά διθυράμβους Αγόρου στο Hammer (αυτός μου τους έμαθε), συνέντευξη στο Horror κλπ. Για να πω την αλήθεια προτιμώ το ντεμπούτο τους γιατί το βρίσκω πιο άμεσο, βατό και πορωτικό. Στο ”Wreck of nerves” οι Uphill Battle έχουν πιο περίεργες συνθέσεις, με λιγότερα πιασάρικα σημεία, αλλά αυτή είναι και η μαγεία του album: ενδείκνυται για πολλές ακροάσεις γιατί κολλάς μαζί του για πολύ καιρό. Π.χ. θυμάμαι να είμαι στην πέμπτη- έκτη ακρόαση και να βρίσκω ακόμα καινούρια πράγματα. Το στυλ της μουσικής, βέβαια, παραμένει χονδρικά το ίδιο: υπερ- τεχνικό grind με hardcore καταβολές. Την έκπληξη κάνουν κάποια πανέμορφα μελωδικά ιντερλούδια, που λειτουργούν σαν σφήνες στο τέλος κάποιων κομματιών. Τα τραγούδια είναι γενικώς μεγαλύτερα από το ”Uphill Battle”, πιο ”δύσκολα” αλλά σε ανταμείβουν πολύ γιατί έχεις πάρα πολλά πράγματα να ακούσεις. Οι μελωδίες είναι σίγουρα εντονότερες και πιο ”ώριμες”, γενικώς ο δίσκος διακατέχεται από μία όμορφη ατμόσφαιρα. Δίσκος- κόλλημα.

”Blurred (1999- 2004)” (2006)

Και για αυτούς (σαν του λόγου μου) που δύο δίσκοι δεν είναι αρκετοί, εδώ έχουμε μία υπερ- πλήρη συλλογή που περιέχει ό,τι κυκλοφόρησαν οι Uphill Battle και δε βρίσκεται στα δύο παραπάνω studio albums. Πιο συγκεκριμένα υπάρχουν out- takes από albums, demos, split- albums, τραγούδια από συλλογές κλπ. Όπως, δηλαδή, πρέπει να είναι μία ΤΙΜΙΑ συλλογή (χέστε τα best- ofs). Περιττό να πούμε ότι τα κομμάτια κι εδώ τα σπάνε, ιδίως τα τραγούδια από το split με Anubis Rising είναι κορυφαία. Και το demo απίστευτο, τσεκάρετε οπωσδήποτε.

Υ.Γ. Δυστυχώς δε βρήκα πουθενά τους στίχους τους. Μαλακία γιατί οι τίτλοι είναι γαμάτοι.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s