Discordance Axis ”Jouhou” (1997)

February 9, 2013

(Το review αυτό γράφτηκε το 2012)

Discordance Axis ”Jouhou” (1997)

Βασικά θα ‘θελα να είχα ακούσει και τα άλλα 2 των Discordance (για έναν ανεξήγητο λόγο δεν το έχω κάνει) ώστε να γράψω μία πιο συνολική εικόνα, αλλά και αυτός ο δίσκος αρκεί.

Οι Discordance Axis στο ”Jouhou” παίζουν αυτό που ονομάζω αστικό ή hi- tech grind. Δηλαδή πιστεύω ότι οι κατάλληλες συνθήκες ακρόασης είναι σε ένα γεμάτο λεοφωρείο π.χ. Κάνουν την ίδια δουλειά που κάνουν οι Isis, απλά αντίστροφα. Ενώ οι Isis σε ”αδειάζουν”, σε ξεαγχώνουν, οι Discordance σε τσιτώνουν, αλλά αυτό σε βοηθάει ώστε να αντέξεις τις απάνθρωπες (και δε θέλω κουβέντα περί αυτού) συνθήκες μίας αστικής μεγαλούπολης. Π.χ. δε βρίσκω το λόγο να ζεις στην εξοχή και να ακούς Discordance Axis, απλά δεν υπάρχει νόημα.

Το ”Jouhou” ξεχωρίζει για πολλούς λόγους. Καταρχήν από το φευγάτο τίτλο του (”γιούχου”;), κατά δεύτερον για τη μουσική που περιέχει. 20 κομμάτια βασανισμού, 20 τραγούδια λίγων δευτερολέπτων που σου γρατσουνάνε στην ψυχή. Ένας Jon Chang (μετέπειτα Gridlink) ασυγρκάτητος, τέλειος και στα growls και στα τσιχιτά φωνητικά. Αλλά το ατού του δίσκου είναι ο drummer. Ο (γνωστός από Burnt by the Sun και Municipal Waste) Dave Witte δε διεκδικεί τυχαία τον τίτλο για έναν από τους καλύτερους drummers της γενιάε του. Οι ρυθμοί του είναι ”σπαστικοί” αφήνουν μίλια πίσω διάφορους grindcore drummers. Και εδώ κάπως ερχόμαστε και στην ουσία της μουσικής των Discordance Axis. Ξεχωρίζουν για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είναι μία μπάντα της σειράς. Οι τύποι είναι progressive, δεν παίζουν το κλασικό grind. Καταρχήν δεν έχουν μπάσο, αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα. Τα riff τους είναι ”κοφτά” και επαναλαμβανόμενα, χωρίς ίχνος μελωδίας. Μόνο στο ”Typeface” ( το 18ο κομμάτι) θα νιώσετε κάτι σαν groove, κι αυτό για 3- 4 δευτερόλεπτα, μέχρι να ξαναχώσουν grind- ίλες. Όλος ο υπόλοιπος δίσκος είναι ένα συνοθύλλευμα από χειρουργικό drumming, δυσαρμονικές κιθάρες και απεγνωσμένα ουρλιαχτά.

Y.Γ. Οι Discordance Axis συνήθιζαν να κυκλοφορούν τα C.D. τους σε θήκες D.V.D. Αυτά περιείχαν μεγάλα booklet με ολόκληρα κείμενα που συνόδευαν κάθε κομμάτι.

Υ.Γ. 2: Και μόνο από τους τίτλους μπορείτε να καταλάβετε ότι οι Discordance έχουν απίστευτα ενδιαφέροντες στίχους. Π.χ. τα ”Come apart together, come together alone”, ”Flow my tears, the policeman said”, ”Rain perimeter” δε σας εξάπτουν την περιέργεια; Γενικά έχω διαβάσει ότι οι τύποι έφτιαχναν ολόκληρα concenpt βασισμένα σε anime και κάτι τέτοια τρελά.

Υ.Γ. 3: Αξίζει να ακούσετε την επανακυκλοφορία του ”Jouhou” (εγώ αυτό έχω), γιατί περιέχει 2 split (το ένα με Melt Banana, το άλλο με Plutocracy) καθώς και ένα τελευταίο, άτιτλο κομμάτι. Αυτό έχει 10 λεπτά σιωπής, μετά ακούγεται ένα απίστευτο live τραγούδι (ηχογραφημένo στο Τόκιο), και στη συνέχεια ακούμε τον κόσμο σιγά- σιγά να φεύγει, να μιλάει, να μένουν κάποιοι να μαζεύουν/καθαρίζουν, όλα αυτά μέχρι να κλείσει το club. Κάψιμιο είπατε;

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s