Acid Bath

February 9, 2013

(Το αφιέρωμα αυτό γράφτηκε το 2012)

Acid Bath

180466_184066161631555_825851_n

Οι Acid Bath έδρασαν για πολύ λίγα χρόνια, έβγαλαν μόνο δύο δίσκους, οπότε εύκολα μπορείτε να τους ξεψαχνίσετε. Για πάμε να δούμε τι παίζει με αυτά τα cult, πλέον, albums.

”When the kite string pops” (1994)

Χοντρικά-χοντρικά οι Acid Bath παίζουν sludge. Μόνο που χώνουν stoner-ιές. Και αγνά, Sabbath doom riffs. Και rock-ιές. Και groovy riffs στυλ Pantera. Και όποτε γουστάρουν, δε φοβούνται να γράψουν και μπαλάντες. Για να τα κάνεις όλα αυτά σε ένα δίσκο και να μη φας ντομάτες, σημαίνει ότι έχεις ταλέντο. Και έναν τραγουδιστή με φοβερές ικανότητες. Dax Riggs, κυρίες και κύριοι.

Αυτός ο τύπος, σαν άλλος Mike Patton (σε εντελώς διαφορετικό στυλ, βέβαια), βάλθηκε να τραγουδάει με διαφορετικές φωνές σε κάθε τραγούδι, κάποιες φορές ακόμα και στο ίδιο μέτρο. Τη μία ουρλιάζει σαν μανιακός, την άλλη σιγοψιθυρίζει και σου σηκώνεται η τρίχα, τη μία σε υπνωτίζει με μία μάγκικη φωνή a-la Garcia, την άλλη ακούγεται σαν ένας κλασικός doom metal τραγουδιστής. ΟΚ, ο τύπος το έχει. Και το γρέζι, και τη μαγκιά, και την ”ερωτίλα”, και την τρέλα (που φαίνεται στους στίχους πρώτα απ’ όλα).

Το πρώτο πράγμα, λοιπόν, που θα σας κάνει εντύπωση είναι η φωνή του κυρίου Riggs. Το δεύτερο, τα ΦΟΒΕΡΑ κιθαριστικά θέματα των Sammy Pierre Duet και Mike Sanchez ( οποίος ευθύνεται και για τη στριγκιά, black φωνή που ακόμα σε πολλά κομμάτια). Οι τύποι φαίνεται να έχουν απίστευτη γνώση σύνθεσης. Βασικά αλλάζουν στυλ σαν χαμαιλέοντες. Ακουστικές μπαλάντες, hardcore και thrashy riffs, doom/sludge μέρη, και όλα στο ίδιο τραγούδι πολλές φορές! Εντωμεταξύ η παραγωγή είναι και γαμώ, μπορείς να ακούσεις και τα δύο κιθαριστικά μέρη πολύ καλά, τις εναλλαγές τους κλπ. Κάποιες φορές αγγίζουν ακόμα και το progressive! Δείχνουν ότι ξέρουν πότε να χώνουν το ένα riff και πότε το άλλο, πόσο να το κρατάνε κλπ. To καλύτερο παράδειγμα για να δείτε την άρτια δουλειά τους, είναι το παρακάτω κομμάτι. Προσέξτε με τι τρόπο μπαίνει η ανατολίτικη lead μελωδία στην αρχή, πόσο τέλεια συνδυάζεται με αυτό το ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ κολλητικό riff.

Φυσικά, δε θα μπορούσα να post-άρω μόνο ένα κομμάτι από αυτόν το δίσκο. Απαραίτητο άκουσμα είναι και η επόμενη μπαλάντα, έτσι για να δείτε τι εννοούμε όταν λέμε ”πολύμορφος δίσκος”.

Γενικά δε μου αρέσει να τιγκάρω ένα post στα vide-άκια, γιατί ξέρω ότι σχεδόν κανένας δε θα τα ακούσει όλα. Και ήδη ξενερώνω που δεν post-αρα τα μισά κομμάτια. Άφησα απ’ έξω το ”The blue”, που είναι το πιο γαμάτο κομμάτι για να ξεκινήσει κανείς να ακούει Acid Bath. Άφησα το ”The bones of baby dolls”, που είναι από τις πιο συναισθηματικές μπαλάντες που θα ακούσετε ποτέ. Άφησα το γρήγορο ”Cheap vodka” που παρασέρνει τα πάντα στο πέρασμα του, το ”The morticians flame” που έχει ένα από τα πιο γαμηστερά riffs που θα ακούσετε στο album, άφησα το ”What color is death?”, το ”Jezebel” και πάει λέγοντας. Εσείς μην τα αφήσετε. Δε θα βρείτε μπροστά σας έναν απλό sludge δίσκο. Θα βρείτε έναν extreme δίσκο που παίρνει όλη τη rock/metal κληρονομιά των 70’s και 80’s και τη διαστρέφει σε κάτι καινούριο, φρέσκο. Α, και τώρα που είπα ”διαστρέφω”, να σημειώσουμε ότι το εξώφυλλο είναι πίνακας του John Wayne Gacy, γνωστού παιδεραστή και serial killer που ντυνόταν κλόουν για παιδικά πάρτυ. Οι στίχοι είναι το ίδιο αρρωστημένοι. Εγώ σας προειδοποίησα.

”Paegan terrorism tactics” (1996)

Δύο χρόνια μετά οι Acid Bath ξαναχτυπούν για τελευταία, δυστυχώς, φορά. Πολλοί θεωρούν το ”Paegan terrorism tactics” το αποκορύφωμα τους, εγώ το βρίσκω λίγα σκαλιά πιο κάτω από το ντεμπούτο τους. Καταρχήν, εδώ δεν υπάρχει τόσο έντονο το στοιχείο της έκπληξης, και αυτό είναι λογικό από τη μία. Στο ”When the kite string pops” σου έρχονταν riffs από το πουθενά, οι μουσικές εναλλάσσονταν με ρυθμό πυροβόλου, δεν ήξερες από που να προφυλαχθείς. Ένιωθες την παράνοια, ρε παιδί μου. Εδώ τα πράγματα έχουν γίνει λίγο πιο γήινα. Ο Riggs έχει εξελιχθεί, τραγουδάει πολύ πιο ώριμα. Τα riff είναι πιο μελωδικά, πιο ”σωστά”. Και γενικά σε αυτόν το δίσκο οι Acid Bath πειραματίζονται πολύ με τις μελωδίες, όχι με τις ξαφνικές αλλαγές. Οπότε κάποιοι ίσως προτιμήσουν αυτό το δίσκο, είναι πιο ”στρωτός”. Τρανό παράδειγμα η hit-άρα ”Venus blue”, όπου στο refrain ο Riggs μας δίνει τα εσώψυχα του στο χέρι.

Σε στιγμές σου βγάζουν ακόμα κι ένα grunge feeling, π.χ. στο ”Grave flower”. Βέβαια μη νομίζετε ότι χαλάρωσαν. Π.χ. στο ”New corpse” δε διστάζουν να χώσουν ακόμα και d-beat! Κατά τα άλλα η μανιέρα είναι ακόμα η ίδια. Doom και sludge, stoner και groov-ιές, rock και μπαλάντες. Με έμφαση στις μελωδίες, όπως είπαμε, και στην αμεσότητα. Θέλετε να δείτε πώς μπορούν ΟΛΑ αυτά να χωρέσουν μέσα σε ΕΝΑ κομμάτι; Ακούστε αυτό:

Ακούστε πώς μπαίνει ξαφνικά o γρήγορος ρυθμός, πώς στο refrain έχουν ενσωματώσει μία υποβόσκουσα θλίψη, πώς προφέρει στο τέλος ο Riggs το ”motherfucker”. Για το τέλος έχουν αφήσει άλλη μία (εξωπραγματική) ακουστική μπαλάντα, το ”Dead girl”. Εδώ κι αν μένεις με το στόμα ανοιχτό. Τελειότητα. Α, και για άλλη μία φορά το εξώφυλλο είναι special.

Για το τέλος σας βάζω ένα live vide-άκι, για να δείτε πόση μαγκιά υπάρχει σε αυτήν την μπάντα. Πραγματικά είναι όλοι ένας κι ένας. Πορώνονται, χτυπιούνται, ουρλιάζουν. Μα τι λέω, εδώ ο τύπος ουρλιάζει με το ένα χέρι στην τσέπη. Η μαγκιά ξεχειλιζει από παντού. Ίσως κολλήσετε σαν εμένα και θα ψάχνετε κι άλλα vide-άκια μετά. Είναι όλα γαμάτα, γιατί σου βγάζουν ένα αγνό συναίσθημα. Χτυπιούνται όλοι μαζί, πηδάνε στον αέρα κλπ. Πράγματα, δηλαδή, που κάνουν 15χρονοι από την πόρωση τους.

Δυστυχώς η πορεία των Acid Bath τελείωσε πρόωρα, όταν ο μπασίστας τους, Audie Pitre, σκοτώθηκε (μαζί με τους γονείς του) σε αυτοκινητιστικό το 1997. Από τότε δεν έχει ξαναζωντανέψει το όνομα τους. Προς τιμήν τους, αν θέλετε τη γνώμη μου.

19_photo

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s