The Howling Wind “Of babalon” (2012)

February 6, 2013

(Το review αυτό γράφτηκε το 2012)

The Howling Wind “Of babalon” (2012)

Πριν κανά χρόνο είχε γίνει  μία εκτενής παρουσίαση των Howling Wind, της μπάντας- συνέχεια των θρυλικών underground ηρώων Thralldom. Οι δύο δουλειές τους (με αποκορύφωμα το συγκλονιστικό ”Into the cryosphere” του 2010) με είχαν κάνει οπαδό τους, οπότε περίμενα με ανυπομονησία να ακούσω το φετινό ”Of Babalon”. Κάτι τα πιο αργά tempos, κάτι η θέληση τους να απαγκιστρωθούν από τη (λίγη, ευτυχώς) Darkthrone- ίλα του ντεμπούτου, πίστευα ότι στο ”Of Babalon” τα πράγματα να είναι ακόμα πιο πειραματικά.

Και έτσι είναι. Στο ”Into the cryosphere” (όνομα και πράγμα) οι Howling Wind κατάφεραν να μας μεταδώσουν ά-ψο-γα το πολικό κλίμα που ήθελαν. Εδώ βουτάνε στη φωτιά. Τέρμα οι ambient σφήνες, τέρμα τα μακροσκελή έπη, εδώ έχουμε μία σχεδόν straight- forward οπτική των πραγμάτων. Τα riff καμιά φορά αγγίζουν ακόμα και το thrash/death (βλέπε αρχή του ”Abominations and filth”)! Οι επιρροές των Celtic Frost/Hellhammer είναι πιο έντονες από ποτέ. Τα riff των Howling Wind είναι βαριά, οι ρυθμοί τους κολλητικοί, και σε στιγμές θυμίζουν Neurosis. Κάποια blastbeats εδώ κι εκεί θυμίζουν ακόμα τις παλιές τους μέρες, αλλά γενικά οι τύποι έχουν ξεφύγει. Έχουν πιο ενδιαφέροντα riff και μελωδίες, ενώ οι ρυθμοί συνεχώς εναλλάσσονται (για άλλη μια φορά ο Tim Call έχει κάνει φοβερή δουλειά). Καταπληκτική δουλειά έχει γίνει και στα lead μέρη (μία από τις λίγες black metal μπάντες που έχουν lead κιθαριστικά μέρη). Π.χ. στο ”Choronzon” το θέμα που παίζει στο solo θυμίζει ρεμπέτικο!

Γενικά οι Howling Wind αποδεικνύονται μάστορες στο να παντρεύουν extreme είδη μουσικής (black, sludge, doom) και σαν αποτέλεσμα να βγάζουν έναν προσωπικό ήχο. Τα riff του Lipynsky είναι χαρακτηριστικά, ο τύπος συνθέτει απίστευτα! Δε θα βρείτε τετριμμένα black metal riff εδώ, πάντα θα υπάρχει μία lead μελωδία (π.χ. ”Graal”), ένα ακουστικό μέρος από πάνω, κάτι, τέλοσπαντων, που θα απογειώνει το αποτέλεσμα. Οι δυσαρμονικές μελωδίες είναι κάτι που χρησιμοποιείται επίσης αρκετά, αλλά χωρίς να κάνει το αποτέλεσμα στριφνό. Π.χ. το τελείωμα του ”Gateways” είναι λες βγήκε από το ”Thorns”, ο Snorre θα ήταν περήφανος για τις διδαχές του. Κάπου εδώ τελειώνουν, όμως, και οι νορβηγικές επιρροές, μιας και, όπως είπαμε, οι Howling Wind παίζουν εντελώς διαφορετικά. Προτιμούν έναν πιο ”ζεστό” ήχο και riff heavy όπως στο ”Beast of sea”. Μάλιστα στο ”Scaling the walls” δε φοβούνται να τα γαμήσουν όλα και να δομήσουν όλο το κομμάτι σε ένα και μόνο μελωδικό θέμα που σε πολλούς θα θυμίσει ακόμα και… rock.

Όπως θα καταλάβατε ο δίσκος είναι ό,τι καλύτερο για να ξεκινήσει κάποιος τη γνωριμία του με μία από τις ποιοτικότερες αμερικάνικες black metal μπάντες των τελευταίων χρόνων. Τα τραγούδια είναι ευκολομνημόνευτα, έχουν πάμπολλα κολλητικά σημεία, και, το κυριότερο, δίνουν βάση στη μελωδία χωρίς να φλωρεύουν. Και αφού κολλήσετε, προχωρήστε και στο απόλυτο αριστούργημα της μπάντας, ”Into the cryosphere”.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s