Monovine “Cliche” (2011)

February 6, 2013

(To review αυτό γράφτηκε το 2011)

Monovine “Cliche” (2011)

Λοιπόν οι φετινές αξιόλογες ελληνικές κυκλοφορίες δε σταματάνε στους Sarabante και τους Sun of Nothing. Εδώ, κύριοι, έχουμε να κάνουμε με τους έλληνες Nirvana, όσο υπερβολική και να ακούγεται αυτή η πρόταση!

Πραγματικά, δεν παίζει κάποιος να ακούσει το δίσκο και να μη νομίσει ότι είναι κανένα ξεχασμένο διαμάντι της Sub Pop του ’91. Τι φταίει για αυτό; Το ”Jesus son”, που μοιάζει να είναι ξεπατικωμένο από το ”Lounge act”, αλλά ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ να μην κολλήσεις στο σημείο που λέει: ”I’m going to clean your body into my sound…”. Το ”Morning song” που έχει κάτι από την punk αύρα του ”Breed”. Το ΤΕΡΑΤΩΔΕΣ ”Bliss” που στο τέλος ορκίζεσαι ότι ακούς τον Cobain, για τέτοια ομοιότητα μιλάμε. Το ”Away” που έχει τις βασικές συγχορδίες του ”About a girl”, αλλά έχει και ένα refrain που όταν το άκουσα παρήγγειλα το C.D. με τη μία. Ακόμα και ο τίτλος του τρίτου κομματιού του C.D. θυμίζει το τρίτο κομμάτι του ”Nevermind”. Διάολε, ακόμα και οι φωτογραφίες της μπάντας θυμίζουν τους Nirvana!

”E, τι μας λες, ρε μεγάλε;”, θα μου πείτε. ”Να κάτσουμε να ακούσουμε μία μπάντα που κοπιάρει τους Nirvana, και μάλιστα εν έτει 2011;”. Έλα που δεν είναι έτσι, όμως! Οι τύποι το έχουν! Παρ’ όλες τις εξόφθαλμες επιρροές τους (εξάλλου είμαι σίγουρος ότι κάποια πράγματα τα έκαναν επίτηδες, εν είδη tribute), δεν ακούγονται ούτε λεπτό μονότονοι ή αντιγραφείς. Είναι κάτι που πραγματικά με παραξένεψε, το πώς το κατάφεραν αυτό. Μιλάμε ότι οι grunge fans θα γουστάααρουν. Τα riff είναι λες και βγήκαν από το ”Nevermind”, η φωνή (με καταπληκτική αγγλική προφορά) όπως πρέπει να είναι (και γουστάρω απίστευτα που σε σημεία θυμίζει Cobain), τα τραγούδια απλά και πιασάρικα, βασικά οι τύποι έχουν πιάσει ΑΚΡΙΒΩΣ το grunge feeling. Σας μιλάω ειλικρινά: όταν άκουσα το ”Away” εντελώς τυχαία στο youtube νόμισα ότι είχα να κάνω με αμερικάνικη μπάντα των early ’90s. Μετά διάβασα την περιγραφή από κάτω και έμεινα με το στόμα ανοιχτό.

”Ωραία, ρε μεγάλε, τίποτα πέρα από Nirvana θα βρούμε σε αυτό το album;”, θα ρωτήσει εύλογα κάποιος. Αμέ. Υπάρχει το ”Odd” που σε χώνει με απίστευτο τρόπο στο κλίμα του δίσκου. Υπάρχει το ”Hush now hush” που μου θύμισε κάτι από Velvet Underground. Υπάρχουν τραγούδια όπως τα ”Morphine” και ”Devils kiss gods lips” που garage- άρουν με ωραίο τρόπο.

Εν κατακλείδι: όσοι γουστάρουν Nirvana, grunge κλπ. τρέξτε ΤΩΡΑ να ακούσετε το album. Στο youtube έστω. Και παραγγείλτε το δισκάκι, δεν είναι ακριβό. Θα πάθετε μεγάλη πλάκα στο πώς μία μπάντα κατάφερε να βγάλει κάτι τόσο ξεσηκωτικό, αλλά και οικείο στα ακούσματα σας. Τρως τρελο κόλλημα, κάθε κομμάτι είναι πιασάρικο και ο δίσκος δε χάνει πουθενά.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s