Genghis Tron ”Board up the house” (2008)

February 6, 2013

(Το review αυτό γράφτηκε το 2010)

Genghis Tron ”Board up the house” (2008)

Πριν πούμε οτιδήποτε, να σημειωθεί ότι αυτόν το δίσκο τον εκθείασε στο Hammer ο Καραολίδης. Αυτό σημαίνει 2 πράγματα: πρώτον, ότι ο δίσκος θα γαμεί, μιας και ο Καραολίδης είναι εγγύηση. Δεύτερον, ότι ο δίσκος θα είναι μουσικά περίεργος (μιας και ο Καραολίδης κατά κόρον γουστάρει τέτοια πράγματα- βλέπε System of a Down, Big Business κλπ.), οπότε όσοι θέλουν couplet, refrain και τυποποιημένα πράγματα, μακριά.
Τι έχουμε εδώ, λοιπόν; Ένα trio που χοντρικά παίζει ένα είδους grind. Cyber grind, όπως λένε, αν και τα βρίσκω πολύ περίεργα κάτι τέτοια. Βέβαια μη φανταστείτε ομοιότητες με Napalm Death κλπ… Τον κύριο ρόλο στους Genghis Tron τον έχουν τα πλήκτρα, οι ηλεκτρονικοί ήχοι και γενικώς τέτοια μπλιμπλίκια. Περίεργη φάση, δηλαδή. Τα φωνητικά είναι κατά βάση σκισμένα, αλλά και λίγα καθαρά. Ρυθμοί πολύ περίεργοι: και grind ομοβροντίες θα βρεις, και core περάσματα, ενώ το τελευταίο κομμάτι είναι όσο doom πάει.
Κλασική Relapse φάση, δηλαδή. Ένας αχταρμάς από ό, τι μουσικές μπορεί να βάλει ο νους σου. Το θέμα, βέβαια, είναι κατά πόσον το αποτέλεσμα θα έχει να σου δώσει κάτι. Ευτυχώς οι Genghis Tron έχουν να σου δώσουν πολλά. Πρώτον, τα κομμάτια τους είναι μικρά (με εξαίρεση το τελευταίο 10λεπτο έπος). Αυτό είναι καλό, γιατί δε βαριέσαι, ενώ έτσι ξεχωρίζουν καλύτερα και οι ωραίες στιγμές. Γενικώς ο δίσκος ακούγεται αβίαστα. Εκεί που ακούς νωχελικούς ηλεκτρονικούς ήχους, ξαφνικά ακούς ένα διαολεμένο να ουρλιάζει πάνω σε blastbeats, ενώ αμέσως μετά ακολουθούν progressive ρυθμοί και χάνεις την μπάλα. Οι τύποι το έχουν. Ακούω το album εδώ και 3 μέρες και δεν το βαρέθηκα ακόμα. Και δεν είναι μόνο το κόλπο με την εναλλαγή ρυθμών κλπ. Οι τύποι γράφουν ωραίες μελωδίες. Π.χ. στο τελευταίο κομμάτι για περίπου 3- 4 λεπτά παίζει το ίδιο πράγμα και παρακαλάς να μην τελειώσει. Γιατί είναι και γαμώ τις μελωδίες. Ή το 2λεπτο ”Recursion”. 2 λεπτά, ναι, αλλά το βάζεις και το ξαναβάζεις γιατί φτιάχνει και γαμώ τις ατμόσφαιρες.
Εμένα με έπεισαν οι τύποι. Βγάζουν πόρωση. Και φαντάσου ότι αυτό είναι μόλις το δεύτερο album τους. Παίζουν μπάλα σε δικό τους γήπεδο, οπότε περιμένουμε πώς θα συνεχίσουν.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s