Συνέντευξη Tardive Dyskinesia

February 5, 2013

(H συνέντευξη αυτή έγινε από εμένα και το Mr. Krallis στα πλαίσια του Roadcrew.gr)

1. Φέτος, αν δεν κάνω λάθος, κλείνετε 10 χρόνια σαν μπάντα. Πώς αποτιμάτε συνολικά την πορεία σας μέχρι τώρα;

10 χρόνια όντως… έχουμε και λέμε, 3 full length ablums, αμέτρητα live, 1 ευρωπαϊκή περιοδεία, opening act για dillinger escape plan και meshuggah , πολλές καλές αλλά και κακές στιγμές και έχουμε μέλλον ακόμα…

2. Το “Static apathy in fast forward” με διέλυσε. Οι μελωδίες σας εδώ έχουν εξελιχθεί, ενώ βρίσκω το στυλ σας ακόμα πιο ώριμο και «βατό» από τα δύο προηγούμενα albums σας. Αυτό ήταν συνειδητή επιλογή; Στο μέλλον θα τολμήσετε να το πάτε ακόμα πιο πέρα ή νιώθετε ότι ήδη έχετε φτάσει τον ήχο σας στα όρια του;

Ευχαριστούμε πολύ! Συμφωνώ μαζί σου Από το πρώτο μας κιόλας album είχαμε μελωδικά περάσματα, απλά σε μικρότερο βαθμό. Δεν φοβόμασταν ποτέ να παίξουμε με την μελωδία και αυτήν τη φορά γράψαμε χωρίς κανένα ταμπού. Τα ακούσματα μας έτσι κι αλλιώς είναι τέτοια, που εκτός από death metal και progressive, η μελωδία έχει κι αυτή πάντα έναν κύριο λόγο στο στέρεό μάς. Προέκυψε λοιπόν πολύ φυσικά αυτό το αποτέλεσμα. Όρια δεν υπάρχουν σε αυτό που κάνουμε, δεν υπάρχει και λόγος, και γι’ αυτό υπάρχει πιθανότητα στα επόμενα άλμπουμ να έχουμε ξεφύγει ακόμα πιο πολύ!!

3. Πολλοί συνηθίζουν δίπλα από το όνομα σας να κοτσάρουν τη λέξη “Meshuggah”. Προσωπικά, δε βρίσκω και τόσες ομοιότητες με αυτόν τον ήχο (που λίγα χρόνια μετά ονομάστηκε “djent”). Εσείς τι λέτε για αυτό;

Οι meshuggah είναι μεγάλο σχολείο για εμάς. Μας δίδαξαν όλη αυτή την πολυρυθμία που έχουμε. Έχω ακούσει να μας αποκαλούν με διάφορα genres όπως djent, math metal, post death, death core κτλ κτλ, είναι αστείο! Προσωπικά δεν μας ένοιαζε ποτέ, ούτε ξεκινήσαμε αυτή την μπάντα με σκοπό παίξουμε ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής. Ένας όρος που κάθεται καλύτερα στ’αυτιά μου ίσως είναι απλά progressive metal γιατί πιστεύω ότι δεν υπάρχουν όρια και φραγμοί σε αυτό.

4. Τι μουσική ακούτε τον τελευταίο καιρό;
Πολλά και διάφορα.. από τελευταία άλμπουμ μου αρέσουν πολύ των Gojira, Klone, Converge, Deftones και πολλά άλλα…

5. Έχετε κάνει μία ευρωπαϊκή περιοδεία με τους Pro-Pain πριν λίγα χρόνια. Εντυπώσεις και εμπειρίες που κερδίσατε από αυτήν την περιοδεία;

Έχουμε πολύ καλές εμπειρίες απ’όλα τα live που έχουμε κάνει. Το tour με pro-pain ήταν και το πρώτο μας ευρωπαϊκό tour οπότε υπήρχε πολύ καύλα μέσα, ήταν ένα μεγάλο party που κράτησε ένα μήνα. Γνωρίσαμε πολύ κόσμο κάναμε φανς και αυτό ήταν και το νόημα.

6. Πώς πήγε η παρουσίαση δίσκου στο An στις 04/01;

Περάσαμε τέλεια και η προσέλευση του κόσμου ήταν πέρα από τις προσδοκίες μας! Μετά από 10 χρόνια πορείας σαν μπάντα πλέον μπορούμε να πούμε με περηφάνια ότι γεμίζουμε το Αν club. Ελπίζω το ίδιο να γίνει και στην Θεσσαλονίκη!!

7. Πιστεύω ότι με το φεστιβάλ Μουσικά Κύματα (στο οποίο εμπλέκεστε ενεργά) δόθηκε βήμα σε κάποιες από τις ποιοτικότερες ελληνικές μπάντες να παρουσιάσουν τις δουλειές τους, κάποιες, μάλιστα, λίγο πριν κάνουν το μεγάλο «μπαμ». Π.χ. Planet of Zeus, Poem, Universe 217, Sarabante, Sun of Nothing και πάει λέγοντας. Εσείς πώς βλέπετε αυτό το φεστιβάλ, ποιο είναι το σκεπτικό σας πίσω από αυτό;

Αυτό το φεστιβάλ γίνετε από μουσικούς για τους μουσικούς, αλλά και για τον κόσμο που γουστάρει να δεί ένα καλοστημένο φεστιβάλ με φτηνή, σχεδόν τσάμπα είσοδο και μπάντες με πλούσιο βιογραφικό και δισκογραφία. Ο μόνος που βγαίνει κερδισμένος από όλο αυτό είναι η μουσική και η καλή παρέα! Πάει καλά, μαζεύει όλο και περισσότερο κόσμο και έτσι θα συνεχίζει να γίνετε.

8. Δε σας έχω δει ποτέ live. Τι να περιμένω στις 22 Φλεβάρη στο Eightball; Προετοιμάστε με.

Το σετ μας θα βασιστεί στο «Static Apathy in Fast Forward” αλλά και σε παλιότερο υλικό. Θα κάνουμε αυτό που ξέρουμε να κάνουμε καλύτερα χωρίς πολλά πολλά. Να πω ότι έχουμε την χαρά να παίζουμε εκείνο το βράδυ με τους δικούς σας Stereo Animal που είναι μπαντάρα αλλά και με τους Wreckage και Kin Beneath Chorus. Περιμένουμε πως και πως.

9. Υπάρχουν σχέδια για κάποια περιοδεία στο εξωτερικό; Γενικά τι feedback πήρατε από τα ξένα μέσα;

Έχουμε πολύ θετική ανταπόκριση μέχρι στιγμής, σε κάποια sites είμαστε και μέσα στα καλύτερα του 2012 και αυτό μας κάνει ιδιαίτερα χαρούμενους! Για εκτός Ελλάδας έχουμε κλείσει για το επόμενο euroblast festival που γίνετε στην Γερμανία και είμαστε γενικά σε ένα ψάξιμο για να χωθούμε σε κάποιο καλό billing.

10. Το τελευταίο album σας ουσιαστικά το κάνατε μόνοι σας. Από τις ηχογραφήσεις, την μίξη και το μάστερ, μέχρι και το artwork τα έχουν επιμεληθεί όλα, μέλη της μπάντας. Πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε αυτό στο να πετύχετε το αποτέλεσμα που θέλατε;

Aπό την στιγμή που δεν λειτουργούμε με dead lines , έχουμε όλο τον χρόνο να πειραματιστούμε και να δοκιμάσουμε πράγματα. Την παραγωγή του άλμπουμ την κάναμε μόνοι μας στο σπίτι του Steve ο οποίος είναι υπεύθυνος για το όλο engineering, mix και mastering του δίσκου.Τα artworks από πάντα ήταν δικιά μου δουλειά και με αυτόν τον τρόπο έχουμε και το αποτέλεσμα που εμείς θέλουμε όπως ακριβώς το φανταζόμαστε.

11. Επειδή οι καιροί που ζούμε είναι ενδιαφέροντες, οι στίχοι σας επίσης, οπότε πάμε για κάποιες ερωτήσεις πιο «περίεργες»: πώς τη βγάζετε τα τελευταία χρόνια με την κρίση; Εννοώ σαν μπάντα (πρόβες, studios, συναυλίες κλπ.), αλλά και σαν άνθρωποι.

Όπως όλος ο κόσμος υποθέτω, έτσι κι΄εμεις τρώμε όλα τα σκατά που μας σερβίρει το κράτος. Έχουμε λογαριασμούς, ενοίκια κτλ κτλ. Που τρέχουν κάθε μέρα και αυτά δεν μας τα πληρώνει η μουσική αλλά οι δουλειές μας. Η μπάντα για εμάς προς το παρών τουλάχιστον είναι κάτι που κάνουμε τον ελεύθερο μας χρόνο απλά σε επαγγελματικό επίπεδο. Τα έχουμε φέρει έτσι που δεν χρειάζεται να δίνουμε λεφτά σε πρόβες, παραγωγές, artworks κτλ και σε αυτόν τον τομέα την βγάζουμε μια χαρά.

12. Δεν ήσασταν ποτέ D.I.Y. με τη στενή έννοια του όρου (αν κάνω λάθος διορθώστε με), αλλά κρίνω ότι έχετε μία τίμια στάση (φθηνές τιμές σε C.D./συναυλίες) και γενικά, ρε παιδί μου, είστε και των ανοιχτών συναυλιών, συνεργασία με μικρές, ανεξάρτητες εταιρείες κλπ. Λαμβάνοντας αυτά υπόψη, θα ήθελα μου πείτε τη γνώμη σας για την εκκένωση τη Villa Amalias, το μέρος στο οποίο, ουσιαστικά, γεννήθηκε το D.I.Y. κίνημα της Ελλάδας. Σας ρωτάω και από πολιτική σκοπιά, αλλά και από μουσική, κρίνοντας την προσφορά της Villa στο εγχώριο μουσικό αυτοοργανωμένο κίνημα. Δηλαδή, αν βλέπετε να κάνει κακό σε αυτήν τη φάση, αν το κρίνετε σαν μία κίνηση του κράτους να «φιμώσει» (πέρα από άλλα πράγματα) ακόμα και την αυτοοργανωμένη έκφραση κλπ. Γενικά, αυτοσχεδιάστε.

Το DIY είναι κάτι παρεξηγημένο από πολλούς εδώ στην Ελλάδα. Το ότι παίζουμε σε μαγαζιά με είσοδο και έχουμε εταιρία πίσω μάς αυτό δεν σημαίνει ότι δεν τα κάνουμε όλα μόνοι μας. Κρατάμε ένα φθηνό εισιτήριο για να μπορεί ο κόσμος να έρθει εύκολα να μας δεί αλλά ταυτόχρονα να βγούν και τα έξοδα του ταξιδιού, γιατί για να πάμε να παίξουμε κάπου παρατάμε δουλείες γυναίκα και παιδιά και το να μπαίνουμε οικονομικά μέσα δεν νομίζω να λειτουργούσε. Όλες αυτές οι μπάντες που δηλώνουν DIY και κρατάνε μία στάση εκ του ασφαλούς με τα λεφτά του μπαμπά και της μαμάς δεν έχουν να μου πουν τίποτα. Tην Villa amalias την ξέρω πολλά χρόνια αλλά ειλικρινά δεν ξέρω να σου πω και πολλά καθώς δεν έχω πάει ούτε μια φορά.

13. Και κάτι τελευταίο: Alitiz πότε θα διασκευάσετε κι επίσημα;

Χαχαχα!! Μάλον ποτέ…

Ευχαριστούμε πολύ τα λέμε πάνω!!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s